ö6 KLASSE DEE POLYPEN EN ZEENETELS. 
eijereu met een week omkleedsel, zoogenaamde wintereijeren 
voort, welke in eene karde, tweekleppige schaal ingesloten 
zijn, en, wanneer zij zich in het voorjaar openen, dadelijk 
een geheel ontwikkelden jongen Polyp te voorschijn laten 
komen. Soms ontwikkelt zich ook hier reeds binnen in 
het ei van den aanvang af eene kleine kolonie van twee 
of drie individu’s. 
Onze kennis van het maaksel en de ontwikkeling der 
Bryozoa is in den laatsten tijd voornamelijk door onder- 
zoekingen van de Europesche zoetwatervormen vooruitge- 
gaan. Vooral door: 
nuMOKTiER en van beneden. Hht. 7, at. de.^ Polypes composés 
'i eau douce 1850. [Compkm. an Tume XVI des Mém. de l’Acad. 
de Brvxelles) 4°. 
HANCOCK, Ann. andMagaz. ofmut. Uisimy. 1850. Tom. V. p, 173. 
ALLMAN, Report Irii. Jssociatiim for 1850, p. 305. 
DISPOSITIO SYSTEMATICA BEYOZOOEUM. 
Animalia polypiformia, aggregata, polyparium secernen- 
tia, aut cellulosum aut ramosum. Tentacula longa, ciliis 
vibratilibus instructa, os cingentia. Canalis cibarius repli- 
catus, parte posteriore juxta priorem adscendente. 
Pam. I. Stelmaiopoda v. d. hoeven, p. ] 15. Tentacula in 
zonam pone os disposita. Polyparium cellulosum ; cellulae 
separatae, nou couüuentes. 
Hiertoe belmoren, behalve de zeebryozoën, ook het zoetwater- 
geslaeht Paludicella gekv., hetwelk van der hoeven als een 
ondergeslacht bij het geslacht PlumateUa voegt. Vergelijk du- 
MORTIER en VAN BENEDEN, 1.1. PI. I. 
Over de zonderlinge, op vogelkoppen gelijkende voortbreng- 
sels (aviculariën) bij Cellularid en andere verwante vormen 
(van der hoeven, bladz. 117), heeft busk talrijke gewigtige 
waarnemingen bekend gemaakt. Transact, microscop, Soc, oj 
London, 1854, II. p. 26. (Uit een morphologisch oogpunt 
zoude men deze voortbrengsels wel als zelfstandige diercellen 
kunnen beschouwen). 
