00 KLASSE DEE STEKELHUIDIGEN. 
vaatstelsel geheel gescheiden is, bestaat uit een ringvat, 
hetwelk den slokdarm omgeeft en midden tusschen den 
zenuwring en den bloedvaatring, die hier ook aangetrofïen 
worden, gelegen is. Met dezen vaatring staan over het al- 
gemeen tweederlei aanhangsels in verband; vliezige zakken, 
zoogenaamde poi.i-sche blazen, en zoogenaamde steenka- 
nalen of kalkzakken. Beide worden nu eens in enkelvou- 
dig, dan weder, zoo als met name bij de Ilolothuriën, in 
meervoudig aantal aangetrofleu. De steenkanalen ontleenen 
hunnen naam van de meer of minder aanmerkelijke kalk- 
afzetting, welke in derzelver wanden, nu eens over degeheele 
uitgestrektheid, dan weder alleen aan het blinde einde aange- 
troflen wordt. Maar deze balklagen zijn het niet alleen, die de 
steen kanalen kenschetsen. Nog meer kenschetsend is het, dat 
de wanden derzelve tusschen de lagen door talrijke openin- 
gen doorboord zijn, welke daartoe dienen, dat zij het am- 
bulacfale vaatstelsel met zeewater voorzien. Dit water nu 
wordt, naar gelang der vorming van den kalkzak, of uit 
de L'gchaamsholte, of dadelijk van buiten genomen. Het 
eerste heeft plaats bij de Holuthuriën, bij welke de kalk- 
zakken, vrij van het ambulacrale ringvat, in de ligchaams- 
holte afhangen, terwijl bij de Ophiuren, Asteriden en zee- 
egels eene onraiddellijke wateropname van buiten plaats 
vindt. De Ophiuren bezitten daartoe eene opening op een 
der vijf mondschilden, welke naarden op de binnenvlakte 
vastgehechten kalkzak voert (*). Eenigzins afwijkend zijn in 
dit opzigt de zeesterren en zee-egels (ook reeds Euryale 
ónder de Ophiuren), bij welke het einde van den kalkzak op 
de eene of andere plaats van dat ligchaamseinde, waar de 
aars is (slechts bij Euryalen op een mondschild) het uit- 
wendige skelet doorboort, en onmiddellijk met het omrin- 
gend water in aanraking komt. Het vrij liggende einde 
van het steenkanaal vormt bij deze dieren de zoogenaamde 
{*) J. MiiLLER, iu de Monatsberichten der Berliner Akad. 
S. 591. 
1854. 
