KLASSE DER STEKEL HUID J GEN. 
63 
leeren kennen, van kek, hoeven schrijft aan deze dieren 
(bladz. 172) of volkomen amhulacr a ioG, welke in den vorm 
van meridianen om de geheele schaal van de eene tot de 
andere pool loopen, of onvolkomene (ambulaara circum- 
scripta s. petaloidea), welke zich tot de achterste pool (den 
zoogenaamden rug) bepalen, en in hunne plaatsing opeen 
ster of eene vijfbladerige bloem gelijken. Dit laatste nn 
is echter juist eene bijzonderheid van de zoogenaamde on- 
regelmatige zeeklitten. Maar benevens de aanhangselen der 
umbuLacra petaloïdea bezitten deze dieren nog over het al- 
gemeen andere voetjes, welke nu eens, even als bij deSpa- 
tanyi, op rijen meridiaansgewijs geplaatst zijn, dan we- 
der op de eene of andere afwijkende wijze verdeeld staan. 
De voetjes der ambulacra petaloïdea zijn geene tot de be- 
weging dienstige, maar tot de ademhaling bestemde voetjes, 
welke eene pluimvormig verdeelde inrigting hebben, en, naar 
alle waarschijnlijkheid, als op kieuwen gelijkende organen 
fungeren. (Reeds bij eenige onregelmatige zee-egels, zoo als 
b. V. Diadema, fJcIdnocidaris, enz. hebben de voetjes in 
het ruggedeelte der ambulacra voor zoo verre eene der- 
gelijke inrigting, als zij hunne zuigschijf verliezen, afge- 
plat en aan den rand met inkervingen voorzien zijn). De 
tot de beweging dienende voetjes staan bij voorkeur aati 
die oppervlakte van de schaal, waar de mond gelegen is, 
rondom denzelven, bij de Spatangidae voornamelijk in den 
Voorsten straal, welke zich in het voorste blad der am- 
bulacra petaloïdea voortzet. Bij deze dieren hebben de voor 
de beweging bestemde voetjes ook nog ongfeveer de ge- 
wone grootte, maar bij de Clijpastridae worden zij zoo 
l^lein, dat men dezelve nagenoeg raikroskopisch zoude kun- 
nen noemen. Te gelijker tijd echter stijgt hun aantal 
dermate, dat rnen het (volgens J. MÜnnEE, van wien wij 
deze opgaven overnemen), zonder gevaar van overdrijving, 
np eenige myriaden zoude kunnen schatten (*). Deze voor 
{*) De regelmatige zee-egels bezitten naauwclijks 2000, de Clypea- 
^tridae slechts eenige honderden voetjes (J. muller). 
