KLASSE DER STEKELHUIDIGEN. 
67 
den vorm en de bewerktuiging der volwassene dieren aanne- 
men, doorloopen de Echinodermata zonder uitzondering eene 
gedaanteverwisseling. Het eerste stadium der ontwikkeling 
biedt ons een op een infusiedier gelijkend embryo aan, 
gelijk zulks bij talrijke andere lagere dieren waargenomen 
wordt. Nu zijn er Echinodermata, bij welke zich dit met tril- 
haren bedekte embryo, bijna langs eenen even onraiddellijken 
weg als de doijer bij de levendbarende soorten, in het latere 
dier verandert, en tot deze behooren voornamelijk de door 
SAES waargenomene zeesterren (*), welker ontwikkelings- 
geschiedenis reeds door van dek hoeven (bladz. 158) be- 
schreven is. Slechts een paar kegelvormige aanhechtings- 
organen, met welke zij aan de tot elkander gebogene armen 
des moederdiers of aan eenig ander voorwerp vastzitten, 
stellen dan nog de voorloopige organen voor, die wij anders 
bij de larventoestandeu dezer dieren waarnemen. De overige 
EcJdnodermata hebben veel meer voorloopige organen ; het 
op een infusiediertje gelijkende embryo verandert zich hier 
(ten minste bij de Holothuriën, zee-egels en zeesterren) in 
een zeer eigenaardig gevormd masker met eigenaardige be- 
wegings- en spijsverteringsorganen, kortom in een wezen, 
dat des te minder eeuige betrekking toi Ae. Eclmiodermata 
schijnt te bezitten, naarmate de ligchaamsbouw bepaalde- 
lijk symmetrisch is en geen straalvormigen typus aanbiedt. 
De grondvorm van deze larve is een langwerpig, van 
achteren iets verbreed ovaal, aan hetwelk wij twee sym- 
metrieke zijdestukken, een iets zamengeplatten rug en buik, 
en aan de buik vlakte een zadel vormig, degansche breedte 
innemend indruksel waarnemen. De rand van dezen indruk 
is voorzien met een in zich zelven terugkomenden ring van 
trilharen, door middel van welke het embryo rnet het eene 
einde naar voren door het water rondzwemt. De spijs- 
(*) Ook AGASSiz nam de ontwikkelingsgeschiedenis waar van eene 
hiertoe behoorende zeester uit het genus Eehinasier. müllek’s AtcMv 
f. Anat. vnd Physiol. 1851, S. 122. 
5 * 
