21 
tot aan het midden van den buik geelgroen , met eenen wirig Ijruinen weerschijn. Onderbuik , schenkelvederen en onderdekvederen 
van den staart fraai bruinrood. Onderzijde der staartpennen, met uitzondering van den gelen band, zwart met staalblaauwen 
weerschijn. 
Deze groote en fraaije vogel werd aan de Westkust van Afrika, van Sierra-Leone tot Gabon, waargenomen. Fraser en 
Thomsoiv, Expedition to the River Aiger, deel 2, hldz. 204 en 221, berigten, dat hij zich op Fernando Po, op de toppen der 
hoogste en van een digt loof voorziene hoornen ophoudt, en moeijelijk te schieten is. De Heer Pel, die een aanzienlijk getal voor- 
werpen daarvan verzamelde, deelt ons mede, dat hij langs de geheele Goudkust voorkomt, en vooral in het Ahantasche landschap 
niet zeldzaam is, tlat hij in den hoogsten graad schuw is, zich steeds in het digte bosch ophoudt, bij paren leeft, en door hem 
nimmer in gezelschap der overige soorten aangetroffen werd. 
II. ONEDELE TOERARO’S. 
Deze tweede groep, de onedele Toerako’s, Schizorrliis genaamd, bevat de soorten 
met spieetvormige neusgaten zonder nensvederen, en met eenvoudige kleuren. Zij zijn 
van middelbare grootte. Men kan ze onder de volgende drie afdeelingen brengen. 
1 . De eerste afdeeling bevat twee soorten, ^-ekenschetst doordat hare slagpennen dezelfde kleur hebben als 
de overige deelen van de vleugels. Zij hebben eene groote kuif. Deze soorten zijn 
13. MFSOPHAGA (SCHIZORRHIS) CONCOLOR. 
PLAAT 13. 
Corythaixoides concolor, A. Smith, Illustrations , plaat 2. — Schizhoris concolor. Bonaparte, Conspectus, 
deel 1, bldz. 88. — Chizaerhis Feliciae, Lesson, Revue zoologique^ 1839, hld:z, 101. 
Men kan deze soort, als de eenige die geheel eenklemig is, met geene andere verwisselen. 
Geheele lengte 0,44. — Vleugel 0,21. — Staart 0,25. — Kuif 0,065. — Voetwortel 0,04. — Snavel 0,021. — Hoogte van 
den snavel 0,014. 
Kuif uit vederen met losse draden gevormd. Algemcene kleur der vederen een groenachtig grijs, hetgeen op de kleine 
vederen, vooral op den hals en kop, in het licht purperbruine, op de keel in het donker purperbruine, op den krop in het vuil 
aardgroene trekt, en op de groote slagpennen, even als aan het einde van de staartpennen, in een groenachtig zwartbruin overgaat. 
Bek en pooten zwart. 
Deze soort bewoont de bosschen van het oostelijke Zuid- Afrika. Lesson geeft op, dat het door hem beschreven voorwerp 
uit het land der Masilikaten afkomstig was. Een van onze voorwerpen werd in Kuritschani verzameld. 
