18 
voorwerpen van de kust van Guinea gezien, en allen toonden de witte streep boven de oorstreek, die kenschetsend is voor 
Musopliaga persa, maar bij Musopbaga purpurea ontbreekt. Daarentegen behoorden alle door ons geziene voorwerpen 
van Senegambië tot laatstgenoemde soort, en dit was ook het geval met een zestal voorwerpen van Senegambië, door Swaiivsoi\ 
onderzocht: zie Swauvsov, t. a. pl., bldz. 228. De vraag of men dezen vogel als eene eigene soort of slechts als eene plaatselijke 
verscheidenheid van Musophaga persa moet beschouwen, is voor het ov'^erige eene geheel andere dan die over het standvastig 
verschil van beide genoemde vogels. Dit verschil schijnt in der daad te bestaan, en in dit geval behoort het ten minste opgegeven 
en uiteengezet te worden. Dat Corythaix Buffonii oorspronkehjk op de, door Levaillaivt, op plaat 17 van zijn werk, afgebeelde 
Musophaga persa berust, hebben wij reeds bij laatstgenoemde soort aangetoond, en blijkt ook daaruit, dat dit vooi’werp van 
Levaillaivt uit Guinea afkomstig was. De benaming van Buffonii moet derhalve vervallen en die van purpurea of senega- 
lensis voorgetrokken worden. 
11. MUSOPHAGA ALBICRISTATA. 
PIIAT 11. 
Le Touraco du Cap de Bonne Espérance, Buffojv, Histoire naturelle, deel 6, bldz. 301; Le Touraco de Guinée, 
Büffoiv, Plmiches enliiminées, 601. — Le Touraco Louri, Levaillaivt, Uistoire naturelle des Touracos, bldz. 29, plaat 16. — 
Turacus alhocristatus, STRiCKLAivn in Gray, Genera of Birds. — Opaethus persa, Vieillot, Nouveau Dictionnaire, deel 3/i, 
bldz. 304 , plaat 4. — Spelectos corythaix, Wagler , Systema aviuni, n°. 1. 
Men kan deze soort dadelijk daaraan herkennen, dat het groen op alle deelen der vederbekleeding heerschende is, maar 
vooral ook aan hare, aan het einde, van eenen witten zoom voorziene kuifvederen, en aan de zeer ontwikkelde neusvederen, 
welke niet alleen de neusgaten, maar ook een groot gedeelte van den gelen Jiek bedekken. Zij heeft overigens, zoo als Muso- 
phaga persa, eene witte streep voor en eene achter het oog. 
Geheele lengte 0,44. — Vleugel 0,184 tot 0,204. — Staart 0,20 tot 0,21. — Voetwortel 0,046. — Ruif 0,055. — Bek 0,018. — 
Hoogte van den hek 0,014. 
In grootte de overige groene soorten met rood aan de vleugels overtreffende. Bek naar evenredigheid klein, van boven 
scherp toeloopende en gewelfd, geel, en tot aan of over de helft hedekt door de zeer groote neusvederen, onder welke de neus- 
gaten geheel verborgen zijn. Ms van het oog en naakte oogkring zoo als hij Musophaga per sa. Kuif sterk zamengedrukt , 
van voren het hoogst, naar achteren afgerond afloopende. Kuif, behalve den witten zoom, kop, hals tot op den krop en over de 
borst, zoo als ook de mantel en kleine vleugeldekvederen fraai sapgroen, maar om het oog eene zwarte en twee witte strepen. 
Bovenzijde der staartpennen en der vleugels behalve de roode handen, en de bovendekvederen van den staart fraai glanzig 
donker geelachtig groen. Achterrug zwartachtig met graauwblaauwen wederschijn. Borst, buik, schenkels en onderdekvederen 
van den staart zwartgraauw in het groene spelende. Onderzijde der vleugels zwartachtig bruin , maar de kleine dekvederen in het 
grasgroene trekkende. 
Levaillaivt heeft over deze soort, die volgens hem door de Hollanders van Zuid- Afrika Loeri genoemd wordt, voortref- 
felijke waarnemingen gemaakt: wij deelen ze hier in het oorspronkelijke en in haar geheel mede: »Cet oiseau est peu farouche et 
se laisse facilement approcher. II est même si confiant et en même temps tellement curieux , qu il vient de lui-même pres de 
