15 
Buik, zijden \aii het ligchaam, onderdekvederen van den staart en schenkels mat grijsachtig zwart, met metaalgroenen weerschijn, 
vooral op de schenkels. 
Deze fraaije en zeldzame soort werd in Sierra-Leone waargenomen. 
e. Tot deze onderafdeeling behooren al de overige soorten met roode banden op de slagpemien. Haar kop, bals en krop 
zijn fraai grasgroen, maar de knif is veelal aan baar einde, met eene andere klenr, betzij wit, zwart of rood omzoomd. De bek 
is geel of rood. Er zijn nensvederen aanwezig, die de neusgaten min of meer voUmmen bedekken. Men ontwaart tnsscben bet 
oog en den mondboek eene breede, maar korte, flnweelacbtige, zwarte streep. Het zijn de volgende soorten: 
7. MUSOPHAGA MACROBHYIVCHA. 
PLAAT 7. 
Corythaix macrorhynchus , Fraser, Proceedings of the Zoological Society of London, 18^9 > Mdz. 34; Gray awd Mitchell, 
Genera of Birds, pl. 97. 
Deze soort, zeer kennelijk aan hare, langs den bovenrand met wit en zwart omzoomde kuif, heeft nagenoeg de grootte 
en kleurverdeeling van Musop haga persa; maar is, behalve door het zoo even aangevoerde kenmerk, onderscheiden door hare 
vleugels en haren staart, die in plaats van violct-purperklcurig, staalhlaauw zijn, door haren hoogeren, gelen, aan den wortel 
rooden bek, door eenen enkelvoudigen oogkring, en het ontbreken van de witte streep voor het oog. Behalve dat, is de kuif ook 
korter, mmder puntig en sterk zijdelmgs zamengedrukt, en de neusvedcren zijn minder lang, zoo dat de neusgaten nagenoeg 
geheel onbedekt blijven. 
Geheele lengte 0,37. — Vleugel 0,175. — Staart 0,187. — Voetwortel 0,035. — Kuif 0,037. — Snavel 0,025. — Hoogte 
van den snavel 0,015. 
Bek tamelijk hoog, sterk zijdelings zamengedrukt, langs den bovenrand zeer gewelfd en nagenoeg scherp: citroengeel, 
onder en achter de neusgaten ponceau-rood. Nensvederen tamelijk kort en slechts tot aan den achterrand der neusgaten reikende, 
die derhalve geheel onbedekt blijven. Iris van het oog vuil roodachtig bruin. Het oog van eenen enkelen gekorrelden, naakten, 
ponceau-rooden oogkring omgeven. De geheele hovenkop is van eene middelmatig hooge, sterk zamengedrukte en afgeronde kuif 
voorzien. Kuif, het overige van den kop, de hals en krop tot op de borst fraai sapgroen: deze tint wordt echter op de keel 
lichter, en is afgebroken door eene tamelijk breede streep, die den geheelen boveiwand der oorstreek omzoomt, door eene korte, 
breede, zwarte streep, die van den onderrand van het oog tot aan den mondhoek loopt, terwijl nog de bovenrand der kuif van 
eenen zwarten zoom voorzien is, die door eene smalle witte streep van het groen is afgescheiden. Bovenrug, bovenzijde der 
vleugels, behalve de roode banden, bovendekvederen van den staart, en bovenzijde der staartpennen glanzig staalhlaauw, dat op 
den staart niet zelden in het groene speelt. Overige gedeelten van den rug donkerder en minder fraai. Borst, buik, schenkels en 
onderdekvederen van den staart zwartachtig in het grijze trekkende, en eenigzms met blaauwen wederschijn. Onderzijde der 
staartpennen zwart staalhlaauw. Onderzijde der vleugels, behalve de roode handen, purperbruinachtig zwart, maar de kleine 
vleugeldekvederen zwartachtig sapgroen. Het sapgroen van hals en krop is ook somtijds, min of meer in het oogvallend, over 
den mantel, de kleine vleugeldekvederen en de horst verbreid. 
