13 
Kuif uit tamelijk breede vederen gevormd. Bek ki’aclitig, van boven dikker dan gewoonlijk, gewelfd en meer afgerond. 
Oogkring naakt. Neusgaten geheel onder de neusvederen verborgen. De bovenste neus- en teugelvederen , de vederen van den 
kop tot boven de oorstreek en het einde van het eerste vierde der kuifvederen fraai glanzig staalblaauw. Onder het oog en langs 
den bovenrand van de oorstreek eene smalle streep, gevormd uit zwarte, fluweelachtige vederen. Onderste vederen van den neus 
en de teugels, even als het overige van den kop en hals geheel fraai zilverachtig wit. Kop en borst olijfkleurig sapgroen. 
Laatstgenoemde kleur verbreidt zich naar achteren een weinig over den mantel en de bogt van den vleugel, en loopt naar 
voren, hier echter als een zeer flaauwe tint, over den hals, tot zij aan de oorstreek en keel verdwijnt. Buik, schenkels en 
onderste dekvederen van den staart zwartgraauw, met metaalblaauwe glans. Bug, bovenzijde van de vleugels en den staart 
prachtig metaalblaauw met purperglans; op den staart donkerder, op den achterrug matter. Het rood der slagpennen zoo als bij 
de overige soorten der ondergroep. Onderzijde der staartpeimen zwart staalblaauw. Groote onderste dekvederen der vleugels 
f 
donkerbruin; de overigen donkergraauw met blaauwachtigen wederschijn. 
Deze soort werd door den Heer Heugliiv in de maand Januarij 1852, in het, aan den Boven-Nijl, tusschen den vierden 
en vijfden graad Noorder Breedte, gelegen rijk der Bari-Negers, bij den berg Lokoya, ontdekt. 
c. De soort yaii de derde oiiderafdeeliiig is gekenschetst door hare groeii-zwarte kuif eii haar bovenst ooglid, hetgeen 
met eene dubbele rij van wratjes bezet is. Hare neusgaten zijn geheel onder de groene neusvederen verborgen. Dit is 
5. MIISOPHAGA LEUCOTIS. 
P I A A T 5. (Oud eii jong). 
Le Touraco d’Abyssinie^ Büffoiv, Histoire naturelle, deel 7, hldz. 301. — Corythaix leucotis, Rüppell, Neue ÏVirhelthiere, pi. 'd. 
Men kan deze soort dadelijk herkeimen aan hare digte, groenzwarte kuif, eene witte vlek voor het oog, en eene witte 
streep die over den achterrand der oorstreek en van daar schuins aan de zijtlen van den hals afloopt, 
Geheele lengte 0,42. — Aleugel 0,187. — Staart 0,195. — Voetwortel 0,042. — Kuif 0,037. — Snavel 0,021. — Hoogte 
van den snavel 0,017. 
Bek klein, zamengedrukt, rood, aan den wortel groenachtig, na den dood geel. Bovensnavel sterk afwaarts gekromd. 
Neusgaten geheel onder de neusvederen verborgen. De naakte oogkring loopt, langs de geheele bovenhelft van het oog, in eene 
tamelijk breede, half kringvormige, met wratjes bedekte streep uit, en deze deelen zijn fraai rood van kleur. De bovenkop is van 
eene, uit vederen met losse draden gevormde, digte, afgeronde kuif voorzien, die op bare groote bovenhelft zwartachtig groen is, 
op de kleine onderhelft daarentegen de fraaije sapgroene kleur vertoont, welke bij deze en de verwante soorten den geheelen hals 
tot aan de borst en den middenrug, als ook de kleine dekvederen der vleugels mneemt. Deze gi’oene kleur wordt intusschen 
afgebroken door eene groote witte vlek op de teugels, door eenen korten, zwarten band, die van den ondersten rand van bet oog 
tot aan den mondlioek loopt, en door eene witte streep, die den achterrand van de oorstreek inneemt en van hier langs de zijden 
van den hals afdaalt. Vleugels, behalve de roode banden, en bovenzijde van den staart metaalglanzig groen, welke kleur echter 
op den rug, de schoudervederen, de middelste en kleine vleugeldekvederen in het blaauwachtige trekt en valer is. Onderzijde 
der staartpennen somberder en zwartachtiger groen dan de bovenzijde. Onderzijde der vleugels, behalve de roode banden en de 
