3. MUSOPHAGA PORPHYREOLOPHA. 
PLAAT 3. 
Corythaix porphyreolopha ^ Vigors, Proceedings of the Xoological Society of London, 1833, bldz. 106; Jardine and Selby, 
Illustrations, new Series, pl. 46. — Corythaix BurchelUi, A. Smith, Illustrations, pl. 35. 
Men kan deze soort dadelijk herkennen aan hare metaalglanzige, goudgroene en purperblaaiiwe kuif en aanharen zwarten bek. 
Geheele lengte 0,37. — Vleugel 0,178. — Staart 0,192. — Voetwortel 0,04. — Snavel 0,022. — Hoogte van den snavel 
0,015. — Hoogte van de kuif 0,030. 
Bek zwart, half zoo lang als het overige van den kop, middelmatig hoog, tamelijk kraehtig, zijdelings zamengedrukt , van 
boven gewelfd en afgerond. Neusgaten groot, geheel onbedekt en zonder eenig spoor van neusvederen. Onderhelft der teugels 
naakt. Eene eenvoudige, geparelde naakte kring om het oog. Bovenkop van eene kuif voorzien, die uit tamelijk breede, aan het 
einde flaauw afgeronde vederen gevormd is. Deze kuif gaat ongemerkt over in de steeds korter wordende vederen van het 
aehterhoofd , die zieh van hier als eene zeer breede, fluweelaehtige , naar achteren puntig uitloopende streep langs den nek tot 
tegen het begin van den rug uitbreiden. Al deze vederen zijn prachtig glanzig, flonker violethlaauw , welke kleur echter aan de 
zijden van den kop en nek in het goudgroene overgaat. Diergelijke goudgroene, metaalglanzige vederen bekleeden ook de oorstreek 
en de kin. Het overige van den hals, de krop tot op de borst, de kleine vleugeldekvedercn en de voorrug zijn vaal sapgroen, met 
eene min of meer in het oog vallende roestkleurige tint. De rug is overigens groenachtig mat zwart. Op tle onderdeelen van den 
vogel gaat het rosse sapgroen der voordeelen allengs in het groenachtige grijszwart over , dat zich tot over de onderste dekvederen 
van den staart uitbreidt. De bovenzijde der vleugels is, behalve de roode banden der slagpennen, staalhlaauw, maar eenigzins 
vaal; de pennen en hovendekvederen van den staart zijn donker staalgroen. De onderzijde der staartpennen is zwartachtig staal- 
blaauw-groen. De kleine en middelste onderdekvederen der vleugels zijn zwartachtig sapgroen, de groote dekvederen en de 
onderzijde der slagpennen, behalve de roode banden, bruinachtig zwart. 
Deze soort bewoont de bosschen van het oostelijk gedeelte van Zuid-Afrika. 
b, De tweede onderafdeeling beyat eene soort wier neusgaten geheel onder de staaMaanwe neusvederen verborgen zijn, 
en die dadelijk in liet oog valt, doordat baar bals en bare kuif nagenoeg gebeel wit zijn. Dit is 
4. MUSOPHAGA LEUCOLOPHA. 
PLAAT 4. 
Corythaix leucolopha, Heuglia, Nalurgeschichle der Nilquellen-lander , hldz. 3, pl. 26/ llebersicht, bldz, 45. 
Deze soort heeft in het algemeen de grootte, gedaante en het maaksel van Musop haga persa, macrorhyncha en 
Meriani, en sluit zich vooral aan de beide laatstgenoemden aan door de blaauwe kleur van hare vleugels en haren staart; maar 
zij wijkt van alle overigen af, doordat haar bovenkop tot over den grond van de kuif eene staalblaauwe kleur heeft , terwijl de 
overige gedeelten van den kop en de hals wit zijn; bovendien heeft zij eene zwarte streep onder het oog en eenen dikkeren, van 
hoven afgeronden en gelen snavel. 
Geheele lengte 0,36. — Vleugel 0,166. — Staart 0,171. — Voetwortel 0,036. — Middenteen 0,031. — Kuif 0,054. — Bek 
0,024. — Hoogte van den bek 0,015. 
