11 
2. MUSOPHAGA KOSSAE. 
P 1 1 A T 2. 
J. Golld, in Jardiive, Conlrihutions , 1851, hldz. 137, j»/. 81: afbeelding van den kop en de slagpennen; Proceedings of 
the Zoological Society of Londen^ 1854, blds. 23; Annals and Magazine of Natural History, deel 15, bldz. 381. 
De kleine, digte, afgeronde, karmijnroode, uil vederen met losse draden gevormde kuif is voor deze soort zeer kenschet- 
send. Zij toont, voor het overige, in het algemeen veel overeenkomst met Musop haga violacea, en heeft ook dezelfde 
kleuren; maar de hek is veel kleiner en effen geel, en de witte streep onder het oog ontbreekt geheel en al. Zij is kleiner dan 
Musop haga gigantea, doch overtreft, behalve deze, al de overige soorten in grootte. 
Gehecle lengte 0,51. — Vleugel 0,242. — Staart 0,250. — Kuif 0,037. — Voetwortel 0,04. — Bovensnavel 0,035. — Hoogte 
van den snavel 0,025. 
Bek tamelijk hoog en geel, de hovcnsnavel naar voren gewelfd, zijdelings zamengedrukt en langs den bovenkant tamelijk 
scherp; naar achteren in een afgerond schild verlengd, hetwelk zich tot aan het einde van het voorhoofd uitstrekt. De oogen van 
eenen grooten naakten kring omgeven, die even als de naakte teugels geel van kleur is. Op den bf)venkop eene kleine, digte, afgeronde, 
uit vederen met losse draden gevormde kuif, die , zoo als ook het achterhoofd, karmijnrood van kleur is. Alle overige vederen, behalve 
de roode, overlangsche banden der slagpennen, donker staalhlaauw, op den huik, de schenkels, de onderzijde van de vleugels en 
den staart donkerder en meer zwartachtig. De roode handen aan de vleugels zijn hij het eenigc bekende voorwerp dezer soort 
zeer onregelmatig verdeeld; maar het is bekend, dat dit voorwerp langen tijd in den gevangen staat heeft verkeerd, en dat dan 
voornoemd rood, door allerlei oorzaken gedeeltelijk, of in blaauw kan veranderen, of na de ruijing onregelmatig te voorschijn komt. 
Dit voorwerp werd in 1854 naar Engeland gebragt. Het had toebelioord aan Lady ROSS , die het gedurende tien jaren 
levend op St. Helena gehad had. Er is hoegenaamd niets bekend over de afkomst van dit voorwerp. Daar deze soort echter in 
geene der door natuurkundigen bereisde streken van Afrika aangetroffen werd , mag men misschien vooronderstellen , dat zij in de , 
tot nog toe zoo goed als onbekende Portugeesclie bezittingen: Benguela, Angola, Congo, Loaiigo, enz. te huis behoort. 
3. De tweede afdeelhi^ bevat de kleinste soorten van het geslacht. Deze hebben de onderdekvederen van 
den staart, de schenkels, den huik en gedeeltelijk ook de horst grijsachtig zwart , welke kleur echter in het groen- 
of hlaauwachtige speelt, naarmate de vleugels en de staart eene der heide laatst genoemde tinten vertoonen. Zij 
hebben eene min of meer aanzienlijke, zijdelings zamengedrukte, helmachtige, uit de verlengde vederen van den hoveii- 
kop gevormde kuif. Hare oogleden zijn naakt, van gekorrelde wratjes voorzien, die op eene of twee rijen geplaatst 
en rood van kleur zijn. 
Men kan gemakshalve, deze afdeeling wederom in de volgende onderafdeelingen splitsen. 
a. De eerste oiiderafdeeliiig’ telt slechts eene soort, gekenschetst door haren zwarten snavel en hare geheel vrije neus- 
gaten. Dit is 
