10 
Er zijn geene neusvederen aanwezig en de neusgaten zijn geheel vrij. Een groote kring om het oog en de teugels 
zijn geheel naakt. Deze afdeeling bevat de beide soorten van middelbare grootte. Dit zijn: 
1. MUSOPHAGA VIOLACEA. 
PLAAT 1. 
ISERT, Schriften der Gesellschaft naturfor schender Freunde zu Berlin^ deel 9, 1789, bldz. 18, pl. 1. — Cuculus regius, 
Shaw, Museum Leverianum, pl. 40. — Le Touraco u/o/ef, Levaillaivt , les Touracos, bldz. 34, pl. 18. — Musophaga violacea^ Swaia- 
soiv, Birds of Western Africa^ deel 1, bldz. 218, pl. 19; Ch. Boiv aparte, Conspecttis, deel 1, bldz. 87 , no. 207. 
Men kan deze soort oogenblikkelijk herkennen aan de korte, fluweelaehtige , donker piirper-roode vederen van haren 
bovenkop, even als aan haren grooten, schildvormig tot aan het nüdden van de kruin verlengden bovensnavel. 
Geheele lengte 0,47. — Lengte van den vleugel 0,21 tot 0,22. — Lengte van den staart 0,215. — Lengte van den voet- 
wortel 0,04. — Lengte van den bovensnavel 0,047. — Hoogte van den snavel 0,03. 
Bek even lang als het overige van den kop, hoog, een weinig gewelfd, van voren sterk zamengedrukt , naar achteren in 
een breed, groot, volkomen afgerond schild verlengd, dat tot aan het midden van de kruin reikt. Dit schildvormig gedeelte van 
den bek is citroengeel, het overige voorste gedeelte oranjekleurig. De groote naakte oogkring en de eveneens naakte teugels zijn 
oranje-steenrood. Neusgaten geheel vi’ij, aan het einde van het eerste derde van den snavel geplaatst. Iris van het oog vuil licht 
roodbruin. Vederen van den bovenkop, met inbegrip van bet achterhoofd, van gewone lengte, maar fluweelachtig, tamelijk hard 
op het gevoel en donker purperkleurig. Ecne zeer smalle streep van zwarte vederen loopt van het voorhoofd, digt achter den 
rand van het snavelschild , tot op de helft van de hoogte der teugels. De bovenrand der oorstreek is van eene breedc witte streep 
voorzien. De geheele overige vederbeklceding van den vogel, behalve de roode banden der vleugels, vertoonen eene fraaije, glan- 
zige, staalblaauwe kleur; maar deze klem* trekt op de zijpennen van den staart in het staalgroene, op den krop in het sapgi*oene, 
op de borst en de onderzijde der staartpennen in het zwartachtig staalgroene, terwijl de onderbuik en de onderdekvederen van 
den staart groenachtig zwart en zonder glans zijn. De kleine en middelste dekvederen der onderzijde van de vleugels zijn staalblaauw, 
de groote donker bruin. 
Bij zeer jonge voorwerpen ontwaart men, volgens de waarneming van Hartlaub, gemaakt op een jong voorwerp van het 
Parijssche Museum, volstrekt niets van de roode, fluweelachtige vederen van den bovenkop. 
Deze soort werd dikwijls van Senegambië naar Europa gebragt. J. Verreaux verkreeg uit deze streek voorwerpen van het 
eiland Casamanza en de oevers der rivier van dezen naam. Isert, die deze soort op de vlakten langs de oevers der rmeren in de 
provintie Accra aan de Goudkust ontdekt heeft, zegt, dat zij aldaar zeer zeldzaam is; dat hij, niettegenstaande veelvuldige aange- 
wende pogingen, er slechts een voorwerp van kon verkrijgen. De heer Pel, die zich gedurende twaalf jaren aan verschillende 
punten der Goudkust ophield , bevestigt dit gezegde , en voegt er bij , dat zij m de overige gedeelten dezer streek nog veel zeldzamer 
is dan in Accra. Onder de talrijke, door hem aan de Goudkust verzamelde vogels, was er dan ook maar een voorwerp dezer 
soort, hetgeen hij magtig was geworden cenige uren binnenwaarts van Boutry. Isert vermeit, dat deze soort, voor zoo ver hij het 
heeft kunnen te weten komen, alleen van de vruchten van Musa paradisiaca en sapientium leeft. 
