6 
De Toerako’s sluiten zich het natuurlijkst aan de Roekoek vogels aan, terwijl de door hun maaksel en geheel wezen 
nog meer zonderlinge Muisvogels, het geslacht Colius uitmakende, wederom de Toerako’s naderen. Men kan derhalve al deze 
vogels beschouwen als behoorende tot de groote afdeeling der Rlimvogels. Even als de Muisvogels, vormen de Toerako’s een 
geheel op zich zelf staand geslacht, en even als deze sj[ihijnen zij uitsluitend tot Afrika beperkt te zijn. 
Deze vogels hebben vooral daardoor de aandacht der natuurkundigen getrokken, dat zij hunnen buitenteen met evenveel 
gemak naar voren als naar achteren kunnen rigten, hetzij te gelijker tijd aan beide pooten, hetzij afwisselend: een verschijnsel, 
dat men intusschen ook bij de jonge koekoeken waarneemt, en dat een geheel ondergescliikt kenmerk oplevert. 
De Toerako’s zijn vogels van middelbare of zelfs tamelijk aanzienlijke grootte. Hun staart evenaart meestal de vleugels 
in lengte: hij is uit tien pennen zamengesteld , breed en aan het einde steeds afgerond. De vleugels zijn van middelmatige lengte, 
breed en afgerond: er zijn tien groote slagpennen aanwezig, die tot de vierde in lengte toenemen, terwijl de volgende wederom 
allengskens korter worden. De vederen van den bovenkop zijn bij de meeste soorten min of meer verlengd en vormen eene grootere 
of kleinere kuif. De bek is meestal kort, en evenaart nooit den kop in lengte: hij is zijdelings, somwijlen zeer sterk, zamen- 
gedrukt; dikwijls aanzienlijk hoog, langs den bovenkant afgerond of min of meer scherp uitloopende, en zijne zijranden zijn niet 
zelden van inkervingen voorzien, die echter als wisselvallig dienen beschouwd te worden. De bovensnavel is aan den bovenrand 
steeds min of meer gekromd. De voetwortel is nagenoeg even lang als de middelteen, tamelijk krachtig en op zijnen voorkant met 
eene rij van groote schilden bekleetl. Er zijn steeds vier teenen aanwezig: zij zijn krachtig , op de bovenzijde met schilden bedekt, 
en met kromme, zamengedrukte nagels gewapend. De buitenteen kan, volgens de omstandigheden en den aartl van den grond 
of de voorwerpen, waarop de vogels zich zetten, willekeurig naar voren en naar achteren gekeerd worden. De naakte huid der 
oogleden is bij velen gekorreld, en deze korrels zijn als parelen op eene of twee rijen verdeeld, of zelfs puntig verlengd. De 
tong loopt in eene afgeplatte, hoornachtige punt uit, wier zijranden zich somtijds in eenige draden oplossen, hetgeen aan de 
tong der Toekan’s doet denken. 
De vederen van vele soorten prijken met zeer fraaije kleuren , en de slagpennen zijn bij verreweg de meeste dezer soorten 
van breede, overlangsche , fraai purper-carmijn-roode handen voorzien. De hccren J. en E. Verreacx hebben ten opzigte van deze 
kleur een hoogst zonderling verschijnsel opgemerkt en in de volgende hewoortlingen medegedeeld : ))Les douze ou quatorze pennes, 
qui sont d’un si beau pourpre violatre , perdent cette couleur chez les individus vivants , lorsqu’elles ont été mouillées par la pluie : 
si , dans eet état , on vient a les toucher ou a les frotter avec les doigts , ceux-ci se trouvent aussitót rougis par la couleur pourpréc 
qui a déteint sur eux; et en séchant, ces mêmes plumes reprennent leur éclat primitif. Sur la dépouille de l’oiseau, aucun effet 
semblable ne se produit;” zie Chexu, Encyclopédie^ Oiseaux^ deel 2, bldz. 55. Wij hebben dit merkwaardig verschijnsel door proe- 
ven bevestigd, en daarenboven een ander even zonderling verschijnsel bij den clood van een voorwerp van Musop haga persa 
waargenomen. Dit voorwerp leed aan stuipen, en werd daarom, van tijd tot tijd, met water besproeid. Intusschen overleed het 
ten gevolge van eenen vernieuwden aanval, terwijl het op de eene zijde van het ligchaam, op den door het water vochtigen grond , 
bleef liggen. Het bleek nu, dat het rood van den bovenliggenden vleugel, die nog bij het leven van den vogel opgedroogd was, 
zich vertoonde als bij het leven, terwijl het rood van den onderliggenden vleugel, die tot na den dood van den vogel op den 
natten grond was blijven liggen, niet teruggekeerd, maar in een zwartblaauw veranderd was, volmaakt gelijk aan dat, hetwelk de 
DSI 
