BOTANY. 
CCXC1X 
De synonymis supra citatis S. mucroni folia haud omnino certus sum, figura tamen 
Schwaegrichenii bene respondet, et descriptio Wahlenbergii in omnibus convenit nisi longitu- 
dine cupidis foliorum inferiorum. 
89. Encalypta ciliata, Hedw. sp. muse. p. 61 ? Schwaegr. suppl. 1. sect. 1. p. 59 ? 
Smith brit. 3. p. 1181 ? Engl. hot. 1418 ? JVahlenb. lapp. 311 ? Muse. brit. «. p. 35. 1 . 13 ? 
Leersia ciliata, Hedw. stirp. crypt. 1. p. 49. t. 19? 
Obs. Exemplaria nonnulla Encalypta; speciei in herb. D. Sabine olim visa ad hanc, ni 
fallor, pertinent ; posthac determinanda. 
90. Gymnostomum obtusifolium, foliis oblongo-ovatis obtusis integerrimis, capsula 
oblonga duplo longiore operculo conico columella? adnato. 
Desc. Caules ramosi, dense foliati. Folia concava, infra laxiuscule supra medium 
minute reticulata, marginibus planis, nervo vix apicem attingenti, madore erecto-patula, sic- 
citate appressa et parum flexa. Seta fusca, laevis, caule longior. Capsula erecta, laevis, 
fusca, reticulata. Operculum breve conicum, cum columella cylindracea diu cohaerens. 
APLODON. 
Char. Gen. Peristomium simplex : dentibus 16, sequidistantibus, indivisis, reflexilibus. 
Capsula apophysata, erecta. Calyptra laevis. Flores terminales : mascidi discoideo-capi- 
tuliformes. 
Obs. Subgenus Splaehni, a quo differt solummodo dentibus 16 sequidistantibus, et forsan 
columella capsulae maturae inclusa. Sed quoniam axis pellucidus dentis cujusvis compo- 
sitionem ejusdem indicat, ad Systylium (quod Splaehni alterum subgenus,) dentibus 16, 
sequidistantibus, bipartitis, plane accedit ; in hoc enim cohaerentia operculi cum columella, ex 
analogia cum Gymnostomis quibusdam, pro charactere specifici tantum valoris habenda sit ; et 
ad eandem structuram approximatio indicata est in Splachno tenue et longicollo, in quibus co- 
lumella tota apice subulato persistit, quamvis ab operculo cito soluta est. Transitus ab Aplo- 
donte ad Splachnum facilis est per S. longicollum (Dicks, crypt, fasc. 4. p. 4. t. 10. f. 9. 
America' occidentali nec Scotiee indigenum,) cui dentes vix manifeste per paria approximati, 
qua nota differt a S. tenue valde affine sed dentibus geminatis reflexilibus instructo. Ad 
Aplodontem proxime accedit Weissia Splachnoides Schwaegr. (Cyrtodon nob., alterum 
subgenus Splaehni quasi constituens,) diversa prsesertim dentibus erectis apicibus incurvis, 
ideoque S. Frselichiano dentibus erectis sed geminatis affinis. 
91. APLODON WORMSKIOLDIT. 
Splachnum Wormskioldii, Hornem. in Flor. Dan. 1659. Schwaegr. suppl. 2. sect. 1. p. 27. 
1. 108. 
