45 
Pelican Hisloire naturelle d. oiseaux T. IX. p. 169. tab. 87. (figura mala) 
ex pari e. 
Onocrotalus Marsigli Danub. VI. Miscell. p. 10. Tab. VII. (Figura capitis mag- 
nitudine naturali depicti). 
Onocrotalus albus ad carneum colorem nonnihil inclinans remigibus majoribus 
nigris, rectricibus candidis. Rrisson Ornilhol. T. VI. p. 519. n. 1. 
(Exclusis mullis synonymis). 
Onocrotalus Machliniensis , qui Vogelhain a Erabandis vocatur, Gesner de avibus 
Lib. III. p. 632. 
Pc/icans Perrault MeYnoires de 1’Acad. de Paris 1724. P. 3* p. 186. sqq. el Me- 
moires pour servir a 1’hisloire naturelle d. auim. par Mss de 1’Acade'mie 
royale des Sciences III. Part. Amst. 4. p. 575. 
Die Kropfgans Bechstein Gemeinniilzige Naiurgeschichte Beutschlands. Bd. II. 
p. 750. 
1M eyJvos Oppianus Ixeutic. (ed. Schncid.) Lib. II. c. VII. 
Ki/ka Aelian. Hist. anim. (ed. Jacobs) Lib. XVI. cap. 4. 
Onocrotalus Plinius Hist. nat. (ed. Grandsagne) Libr. X. c. LXVI. 
Descriptio. 
Quamvis Pelecanus Onocrotalus inter aves aquaticas maximas locum sibi quae- 
rat, magnitudine tamen cedit sequenti speciei , ante aliquot annos adhuc cum eo 
commutatae. 
Rostrum minus elongalum et latius, nec non ante uncum in paralonis magis 
convexum, quam in Pelecano crispo. Maxilla basi paulo latior, sed minus elevata 
Gulmen e cano coeruleum, saepius coccineo et luteo maculatum, ante uncum, et 
saepius etiam in marginibus, luteum, irregulariter squamulatmn, squamulis maiori- 
bus el crassioribus, apice lutescentibus vel albidis, vel totis lutescentibus, ante 
basin depressiusculum et paralonis latitudine fere aequale, prope unci basin pla- 
niusculum, depressum et a paratonorum margine interno paulisper superatum. 
Uncus medio glaberrimus et laete coccineus, in basi subsulcata el in apice plus 
