Pelecani crispi vita ob similitudinem corporis partium ab Onocrotali vivendi 
genere forsan parum differt, ita ut vix dubitandum videatur, quin utrique speciei 
plurima, quae supra attulimus , sint communia. 
Annotat Holi enackerus in literis ad me datis, Pelecanos crispos hiemali 
tempore in Mari Caspio frequentiores, aestate autem rariores fuisse. Utramque 
speciem gregibus sejunctis reperiri idem auctor est. Eversmannus affert Pelecanos 
crispos in territorio Rossico remanere, quum Pelecani Onocrotali , ut Cosaccis 
in inferiore parte fluminis Jaic seu Ural habitantibus optime notum sit, quotannis 
parvis gregibus, e 4 ad S individuis compositis transmigrent. Mullis ceterum obser- 
vationibus de vitae genere institutis adhuc opus est ad ulriusque speciei historiam 
rite constituendam. 
Quamvis, ut jam in antecedentis speciei descriptione innuimus, Bruchius in 
Isidis 1. 1. primus fuerit, qui Pelecani speciem, cujus descriptionem modo dedi- 
mus, quamque figura nostra ad specimen Musei Academiae eximium, e provincia 
Caucasica ab Illustr. Hohenackero missum, delineata repraesentat, bene distinxit, 
ipse tamen Pelecanus crispus neutiquam forma nova, sed tantummodo species cum 
alia confusa consideranda est. Non solum enim apud varios auctores commemo- 
ratum et plus minusve accurate descriptum, sed etiam depictum invenimus. 
Onocrotalus , quem Gesnerus 1. 1. in lacu ad Tugium captum vidit Pelecanus 
crispus fuisse videtur, quum pedes fuscos, corporis totius colorem album et inglu- 
viem ad croceum inclinantem describat. Onocrotali formam apud A ldr ovandum 
in Ornithologiae Libro nono p. 50. exhibitam, quam ipse observavit et depingen- 
dam curavit, ob rostrum fuscum, hamo fere croceo instructum, iridem lutescentem, 
plumas capitis molles et corporis colorem album ad Pelecanum crispum referendam 
esse vix dubitandum est, praesertim si figuras inspiciamus. Nec etiam ambigere 
possumus, quin Onocrotalus a Willughbyo adumbratus et a Rajo in Synopsi 
commemoratus sit Pelecanus crispus , quum Willughbyus colorem totius corporis 
album, collum paulisper flavicans , caudae et alarum tegetes cinerascentes, rostrum 
versus caput colore plumbeo, extremitate flavicante instructum dicat, et figurae, 
quam dedit, praesertim capitis, adspectus aperte demonstret, ante oculos habuisse 
