lï IJ D R A Cl E 
TOT DE 
SOORTKENNIS DER IIYPONOIEÜTAË 
OF 
STIPPELMOTTEN, 
DOOR 
Mr. IJ. W. DE G R A A F. 
De Stippelmolten hebben, door hare gelijkenis op elkander, steeds 
aanleiding gegeven tot verwarring en verkeerde onderscheiding. 
Eerst sedert de uitmuntende Monographie der Sippe Hyponomeuta 
van Zeiler, geplaatst in Oken’s /«s van 1844, mag men de soor- 
ten van dit natuurlijk geslacht , als met genoegzame zekerheid om- 
schreven beschouwen, zoodat deze bijdrage overbodig zoude zijn, 
indien niet de Isis in zoo weinige handen , en daardoor de verhan- 
deling van Zeiler aan vele mijner landgenooten onbekend ware 
gebleven. Ik meen daarom, met de volgende regelen, aan de le- 
zers van dit tijdschrift geene ondienst te doen. 
Het zal noodig zijn , dat ik eenige verklaring laat vooraf gaan , 
Van de termen , die ik bij de beschrijving gebruikt heb. Het ge- 
deelte der vleugels, waar deze aan het ligchaam zijn vastgehecht, 
noem ik vleugelwortel. Onder voorrand versta ik den i'and, die, 
nis men een uitgezet voorwerp regt voor zich beeft, vooraan komt 
nu van het ligchaam van het dier tot in de vleugelpunt voort- 
loopt; de binnenrand is daartegen overgeplaatst en loopt van het 
ligchaam , langs den ondervleugel , tot aan den achterrand , waar- 
nnn de franjen gehecht zijn en die regt tegenover den vleiigelwor- 
IG* 
