206 — 
Ascia, Meg. 
3G8. PODAGRICA 
Fabr. 
369. Lakceolata 
Meig-. 
370. Dispar Meig. 
371. Aenea Meg. 
Fabr. Si/st. Anti. 198. 10. — Meig. 
III. p. 186. n. 1. — Panz. 59. f. 16. 
— Macq. Suit. I. p. 574. n. 1. — 
Löw, Isis 1340. p. 560. 
Meig. III. p.187. n.2. — Macq. Suit. 
I. p. 574. n. 2. 
Meig. IH. p. 188. n.4,--' Macq.Suit. 
I. p. 575. n. 6. 
Meig. III. p.191. n.9. — Macq.Suit. 
I. p. 575. n. 8. 
Baccha, Fabr. 
’sllage, Mei en Junij, v.d.W. 
— Glipli., id. T. V. — War- 
mond , V. B. 
AVestland, Ang., v.d.W. — 
Leid.) V. V. — Telkens een e.r. 
Meermalen ’s Hage, Ang., 
V. d. W. 
Eenm. ’s Hage, Ang., v.d.W. 
372. Tabida Meig. Alei^. III. p. 199. n. 5. — Macq.Suit. 
I. p. 578. n. 3. 
In het Haagscheboscli , Junij 
en Aug., V. d. W. — Gliph., 
id. V. V. 
368) Lows aanmerking omtrent de sprieten vind ik bevestigd. Het 4e en 5e 
segment van het achterlijf zijn donker metaalgroen, de eerste meer zwart of 
blaauwzwart. v. d. W. 
370) De achterscheenen zijn niet alleen aan de spits, maar ook aan den wortel 
geel. Voorhoofd en schedel zijn donker metaal-achtig groen. Bij het Q zijn ook 
de 4e en 5e ringen van het achterlijf eenigzins groenachtig, v. d. W. 
371) De vleugels zijn een weinig hruinachtig en komen dus meer met Aenea dan 
met Nitiduïa Meg. overeen , die trouwens ook wel ééne soort zullen uitmaken , 
gelijk Meices reeds vermoedde. Niet de twee, maar de drie eerste lijfringen 
zij n blaauwzwart , de 4e en 5e glanzig donker groen. v. d. W. 
372) De i zijn slanker van achterlijf en de vleugels zijn aan de randvlek, op 
de dwarsaderen en aan de spits, veel minder, soms in ’t geheel niet gekleurd; 
ze zijn daardoor niet wel te onderscheiden van Meigews beschrijving van B. elon- 
gata , te minder wijl hij van tabida alleen het J kende. v. d. W. 
