189 
1324, Elegans, 
Meig. 
1325. Lateralis, 
Fall. 
1326. Annulipes, 
Meig. 
1327. FIava, Fall. 
1328 . Nigripennis, 
Fall. 
1329. Obscnrella, 
Fall. 
PUYTOMYZA, Fall. 
Meig. VI. p. 189. n. 1. pl. 62. Eenmaal, ’s Grav. , Juiiij, 
f,5. — Macq. Snit. 11. p. 616, v. d. W. — Iftr. , Julij , Six. 
n. 1. — Zett. Ins. lapp. p. 793. 
n. 2. — ld. Dipt. Scand. VII. 
p. 2839. n.26. — ScJiiner, Fauna 
austr, II. p. 813. — (Syn. : Pky- 
tomyza festiva, Meig. VI, p. 189. 
n. 2. — Zett. Ins. lapp. p. 793. 
n. 3). 
Meig. VI. p. 190. n. 3. — Macq. Zeer enkele ex., ’sGrav. , 
Snit. II. p. 616. n. 2. — Zett. Mei en Sept. , v. d, AV. 
Ins. lapp. p. 794. n. 8. — ld. 
Dipt. Scand. VII. p. 2836. n. 24. 
— Schiner, Fauna austr. II. 
p. 314. 
Meig. VI. p. 190. n. 4. — Schi- Voorst, April, Wtt. 
ner. Fauna austr. II. p. 314. 
Meiq. VI. p. 196. n. 26. — Macq. Een paar malen , ’s Grav. , 
Siiit. II. p. 620. n. 22. — Zett. Julij, v. d. W. 
Dipt. Scand. VIL p. 2841. n. 27. 
— Schiner , Fauna austr. II. 
p.314. 
Meiy. VI. p. 190. n. 5. — Zett. ’sGravenh., Mei, v- d. W. 
Dipt. Scand. VII. p. 2814. n. 1. 
— Schiner , Fauna austr. II. 
p. 314. 
Meig. VI. p. 191. n. 6. — Macq. Siet ongemeen te ’s Grav., 
Suit. II. p. 617. n. 5. — Zett. Maart tot Julij, v. d. W. — 
Ins. lapp. p. 792. n. 1 (part.). — Leid., April, v. V. — Rot- 
Id. Dipt. Scand. VII. p. 2818. terdam , Fransen. — Amst., 
n. 3. — Schiner, Fauna austr. Mei,Klnker. — Utr., April, 
II. p. 315. — NI. n. 682, als Six. — Uit larven, die in 
Ph. nigricans , Maerj. Hulstbladeren mineerden , 
Zutpl)., V. Eijndh. — ld., 
leid., V. V. — ld., in den 
tuin van N. A. M. te Am- 
sterdam, Maitl. 
pen als bimaculaia, Meig. bestemd: het lijdt intusschen geen twijfel dat mijne 
Voorwerpen ook geheel beantwoorden aan de kenteekens van laterella , Zett. ; en 
ik geloof daarom dat beide soorten syn. xijn. — ^aar Zktterstebt’s beschrijving 
behoort de soort ontegenzeggelijk tot Phyllomyza; dat Meigen zwijgt van de in 
’t oog vallend groote sprieten, is voor mij geen overwegend bezwaar, want het 
is opmerkelijk, dat bij zijne bimaculata onmiddellijk laat volgen op Agr. securi- 
cornis en flavitarsis , die beiden, juist om bet sterk ontwikkelde derde sprieten- 
lid , tot het genus Pkylliym.yzu belmoren. 
