228 
doortrekkende. Een zeker aantal broedt jaarlijks in het midden der provincie. 
Tusschen Oldehoorn, Eernewoude, Oudetja, Boornbergum en Beets is eene vlakte 
van ongeveer 7 a, 8 uren gaan.s in omtrek, waarin men zeer weinig menschelijke 
woningen vindt. Daarin liggen vele vaarten, poelen en petten en de lage veen- 
achtige grond, die hier en daar zeer moerassig is en waarin men vele drijftillen 
(sompen) vindt, die met gagel, wolwilgen en rietgrassen begroeid zijn, wordt des 
winters geheel met water bedekt. In het midden daarvan , in de zoogenaamde 
Kraanlanden en nabij de Boornbergumer petten benoorden den ouden LeppedijTc, 
hebben deze vogels sedert 1819 hunne broedplaatsen gevestigd. Zij komen in het 
laatst van Maart op die plaatsen aan. Begroeide plaatsen met hoog rietgras, gagel 
of een enkele wolwilg, zoo mogelijk geheel door moeras omgeven, of kleine ei- 
landjes in de petten kiezen zij bij voorkeur voor den nestbonw uit. Het nest be- 
staat dikwijls uit eene geheele vracht riet en andere waterplanten; het binnenste 
IS gowoonlijk voor een groot deel uit vederen gemaakt. Het getal der eijeren is 
meèstal 6 of 7 en gaat nimmer 9 te boven. Deze zijn geheel gelijk aan die van 
de tamme ganzen, alleen is de schaal minder poreus. Zij worden ijverig opgezocht 
en zyn gemakkelijk te vinden, daar de Gent (friesch Garre) zich altijd in de nabij- 
heid van het nest ophoudt en met luid geschreeuw rondom den naderenden mensch 
vliegt; terwijl de gans eerst dan met een sissend geluid van de eijeren opstaat, 
wanneer men haar tot op weinige schreden genaderd is. 
Die vogels, wier eijeren zijn verloren gegaan of die niet broeden Cwaarschijnlijk 
de jongen van hot vorig jaar) zwerven den geheelen zomer in eenen eenigzins rui- 
meren kring om on vertoonen zich nu on dan te Wartena, Garijp, Suameer en te 
Gersloot. ^ Het getal der vogels, welke aldaar broeden, bedraagt, volgens het zeg- 
gen van in de nabijheid wonende personen, ongeveer 30. 
Men heeft herhaaldelijk eijeren van deze vogels door tamme ganzen laten uit- 
broeden. De daardoor verkregen jongen bleven iets kleiner dan de tamme, maai- 
w-erden veel makker dan deze. Een arbeider verhaalde ons , dat hij zoodanige 
gans had bezeten, die zich zoo aan zijnen zoon gewend had, dat zij diens stem 
kende en hem overal in het veld vergezelde. Trad hij echter eene woning binnen, 
dan keerde zij alleen hui.swaarts. Toen dit op zekeren dag wederom plaats had,’ 
werd zij door een arend {^Haliaëtue albicillaj verschem-d. 
200. ANSER SEGETUM, BecflSl. DE RIETGANS. 
Gewoonlijlt Zwartkop genaamd. 
In de wintermaanden in gi-oot aantal op de klei, op de bouw- en weilanden. 
202. ANSER ALBIFRONS, Bcchst.. DE KOLGANS. 
Kol. 
De oude voorwerpen worden gewoonlijk bonte Kollen, de jonge scliiere Kollen ge- 
naamd. In den herfst en winter zeer menigvuldig, meest in lage moerassige stre- 
ken. 
