366 
In de provincie Groningen zou zij veel zeldzamer waargeno- 
men worden; v. Swinderen neemt haar in zijne Inüia zelfs in 
het geheel niet op. 
Zij leeft bij voorkeur langs de oevers van stroomend helder 
water met zandachligen bodem, in gaten of onder groote 
steenen. 
DE BITTER-VOORNS. — RHODBUS. 
84. Rhodeus amarüs, Agassiz; Cyprimts amariis, Bloch. 
De bitter-vookn. 
ScHL. D. V. Ned. p. HO, tab. X, %. 5. Siebold, p. H6 , 
fig. 10 en tab. 1 en $. Heckel und Kner, p. 100, fig. 52 
en 55. De Selïs, p. 201 , n°. 19. Ctiv. Val. XVII, p. 60 (81). 
Bloch, I, p. 52, tab. 8, fig. 3. 
Wordt in klein aantal in vele onzer rivieren en staande wa- 
teren waargenomen. 
In de Maas bij Rotterdam (Maiti.and) *). 
DE BRASEMS. — BRAMA **). 
85. Brama brama; Abramis brama, Cuv.; Cyprinus bmma, Linn.; Cy- 
prinus farenus , Linn. (de jongen); Abramis vctula, Heckel; 
Abramis microlepidotus en Abramis ar gy reus, Agassiz. 
De brasem. De jongen worden gewoonlijk genoemd Blei en 
Bliek, even als de Brama lyörkna en met deze soort verward. 
(Met den naam van Bliek wordt ook dikwyls Clupea sprattus 
bestempelt). 
ScHL. D. V. Ned. p. 106, tab. XII, fig. 3. Siebold, p. 121, 
*) Noch de Gkokovii, noch Bennet en Olivibe, noch van Swinderen of van 
DEN Endb hebben van deze soort gesproken. Yaeeell neemt haar evenmin onder 
do Britsche visschen op, zelfs in de SJo Editie is zij niet vermeld, waaruit dus wij 
zeker blijkt, dat zij in Groot-Brittannië niet voorkomt. 
**) Zie op p. 336, wat ik gezegd heb over het weder invoeren van den naam 
Brama, reeds door Klein aan dit genus gegeven; ik voeg er alleen nog bij, dat 
reeds Valencienhes (Cdv. Val. XVII, p. 6) den naam van Abramis afkeurdo 
en aan Brama de voorkeur gaf, doch op het bezwaar stuitte, dat Bloch dien naam, 
zoo als ik boven vermeld heb, voor een ander genus gebruikt had. 
