573 
lys; Lcuciscus neglcckis, dc Selys; Idus tinglcclus, Ilcckcl; Idm 
melanolus, Ilcckcl u. Kncr; Idus minialus, Ilcckcl uiul Kner; 
Cyprims idbarus , Meidinger ; Idus idbarus en Idus jcses , Bona- 
parte; Cyprimts orfus, Linn. , Bloch en Leucisms orp/ins, C, V. 
(goudachtigroode variëteit). 
De wiriDvooiiN. Ook Wind, Winde en Winden. In Groningen 
Meeuw genoemd even als Leuc. dobula, Cuv. 
ScHE. D. V. Ned. p. 115, lab. XI, lig. 5. Siebolo, p. 177, 
fig. 28. Yarrell, I, p. 418, fig. en p. 121, fig. Heckel iind 
Kner, p. 147, fig. 77 en 78; p. 150, orphus. De Selys, p. 208 
en 201), n“. 26 en 27, 1“. en 2“., idus en negleclus. Cuv. Val. 
XVII, p. 120 (160), jeses , Linn.; p. 167 (224), orphus. Fauna 
Belg. p. 86, n°. 14. v. Swinderen, Initia, p. 9, n°. 15. Blocu, 
I, p. 45, tab. 6; III, p. 138, lab. 96, orphus. Gro.novils, Acla 
Ilelv. p, 269, 11 “. 194. L, T. Gronovius (Noz.), Uilgez. Verh. Lijst, 
p. 550, n°. 55. 
Deze soort is weinig minder algemeen dan de vorige soort, 
en even zeldzaam in staand water. 
Voorwerpen, die overeenkomen met dc Leuciscus neglectus \an 
DE Selys komen in ons land ook voor. Dc meening van Sie- 
bold, dat zij echter geene afzonderlijke soort uitmaken, schijnt 
mij de juiste tc zijn; dc kenmerken van negleclus (dc kop meer 
verlengd, ligchaarn minder hoog, staartvin meer gevorkt) be- 
lmoren tot diegene, welke men bij een groot aantal individu's 
van bijna elke Cyprimis-soorl , steeds onstandvastig zal vinden. 
De variëteit, Leuciscus orphus, komt, zoo ver mij bekend is, 
niet in ons land voor; in Cuvier, Kèjne ammal, Edil. III, 1856, 1, 
p. 550, is vermeld, dat zij in de rivieren van Holland voorkomt. 
De Selys, p. 210, note, deelt daarover het volgende mede: »Je 
me suis assuré que c’est sur une fausse indication que Cuvier 
a écrit que Ie Leuciscus Orfus Auct. espèce d’Allemagne sc trou- 
vait dans les rivières de la Hollande”. Valenciennes zegt later 
(1. c. p. 169): «L’orphe est un poisson fort rare en France; ce- 
pendant j’en ai pris moi inême un individu dans la Somme, cn 
1824; ainsi j’affirmc que M. Selïs-Longciiamps aeutort de dire, 
dans une note de son ouvrage, que M, Cuvier avait cru, sur 
des renseignemens erronés, que noti’e poisson s’avancait jusque 
dans cette rivière”. 
Op welke wijze de redenering van Valencien.nes eene le- 
regtwijzing moet zijn van die van de Selys, is niet tc begrijpen. 
