72 
wel degelijk een bewoner van ons vaderland is. Toen ik in de tweede 
Iielft van Augustus en in de eerste week van September, met mijne 
broeders in de Prov. Utrecht was, stelden wij ons voor bepaald op deze 
soort te letten; maar onze moeite bleef lang onbeloond. Eerst, nadat 
wij de omstreken van Leersum, Doorn, Driebergen en Zeist hadden door- 
gezocht , gebeurde bet ons eindelijk , dat wij , op den 8 Sept. , bij laatst- 
genoemde plaats uit een dennenbosch op een open terrein tredende, 
onzen vlinder aantroffen. De bedoelde plaats was een paar roeden 
breed, in bare gebeele lengte, die zeer aanmerkelijk was, door het ge- 
noemde dennenbosch en aan de overzijde door eiken-akkermaalshout 
begrensd. De duinachtige grond leverde menige kale zandplek op, doch 
was overigens met mosch bedekt en begroeid met Festuca ovina L. en 
verstrooide heide planten. Het was daar, dat S. statilunüs in menigte 
voorkwam; maar slechts binnen de uitgestrektheid van eenige roeden. 
Achter de strook akkermaal, op eene ruime drooge grasplaats, vonden 
wij slechts één stuk en verder op was de vlinder geheel verdwenen. 
Later op den dag vingen wij nog een $, dat met snelle, onzekere vlugt, 
in eene dorre streek rondvloog. Ook de Heer VEr.uuELL heeft terzelf- 
der tijd een vijftal dezer vlinders, in het ravelijn des spoorwegs bij Ani- 
hem bemagtigd. Hij schreef mij, dat allen in de vlugt moesten gevan- 
gen worden. Men besluite hieruit evenwel niet dat S. STAiiLmus eene 
aanhoudende vlugt heeft; ik onderstel veeleer, dat de Heer Verhüell 
met afgedwaalde voorwerpen heeft te doen gehad, even als wij met het 
bovengemelde $; en zulks op grond der volgende aantcckening, die ik 
op de plaats zelve gemaakt heb. 
S. STATiLiNüs heeft dezelfde manier van vliegen als S. semele; hij 
vliegt evenwel sneller, doch zet zich, even als deze, opgejaagd wor- 
dende , w'cder spoedig op den grond en bij voorkeur op een kaal plekje. 
Het dier zit gaarne stil en houdt zittende de vleugels gesloten; pas 
gezeten zijnde is statiliküs, zelfs op eenigen afstand, gemakkelijk van 
SEMELE te onderkennen, aan het groote, geel geringde, oog in de 
vleugelpunt op de onderzijde der bovenvlcugels, hetwelk op de graauwe 
grondklcur scherp afsteekt; dit oog blijft echter niet lang zigtbaar, 
want spoedig schuift het dier — even als semele — de bovenvleugels 
geheel tusschen de ondervleugels in, zoodat alleen de onderzijde van 
de laatste te zien blijft. 
Uit het bovenstaande meen ik te mogen besluiten, dat statidisls aan 
zeer beperkte localiteiten gebonden is en dat de verwijdering van het 
