43 
A — 
RT 
2 vF 
In 
Ka 
K A f 
In 
(0LÏ 
Wl) J 
Het oplosbaarheidsproduct is in dit geval 
( 11 ) 
. L = {Ml) {d L ) v (12) 
waaruit dus volgt, dat, wanneer (M\ r) verdubbelt, de concentratie 
van de electronen met 2 ' ; kleiner wordt. 
Houden wij hier rekening mede bij de beschouwingen van ver- 
gelijking (11), dan zien wij dat deze eoncentratie-verandering tenge- 
volge heeft een toename van den positieven, of een afname van den 
negatieven poten tiaalsprong. 
3. Potentiaalsprong van het metaal t. o. v. een zuiver oplosmiddel. 
Uit verg. (11) laat zich gemakkelijk de betrekking vinden voor 
den potentiaalsprong voor het geval het metaal in een volkomen 
zuiver oplosmiddel is gedompeld. 
Uit de verg. 
M->M V ' -f vd 
volgt, dat de concentratie van de electronen v maal zoo groot zal 
zijn als die der metaalionen, zoodat 
{6 l ) = i> {Ml ) . 
Substitueeren wij nu deze waarde voor {dp) in verg. (11), dan 
krijgen wij 
A 
RT 
2 vF 
In 
{Kol 
Km' 
v In v 
(13) 
Deze betrekking zegt ons, dat het potentiaalverschil tusschen een 
r- waardig metaal en een zuiver oplosmiddel geheel bepaald wordt 
door de waardigheid, en door de oplosbaarheid der metaalionen en 
electronen. 1 ) 
4. Polarisatie en Passiviteit van een metaal dat slechts 
één soort metaalionen bevat. 
Thans kan de vraag beantwoord worden of het mogelijk is een 
metaal, waarin bij unair gedrag het innerlijk evenwicht 
M '' + vd 
heerscht, kan worden gepolariseerd resp. gepassiveerd. 
x ) Natuurlijk is deze potentiaalsprong alleen te bepalen, nadat het metaal en het 
oplosmiddel volkomen gasvrij zijn gemaakt. 
