44 
Om deze vraag te beantwoorden gaan wij uit van onze verg. (6) 
en (7), waaruit volgt, dat 
of 
Ms (6>s) v 
(Ml) (6j$ 
, (14) 
Zooals in de vorige mededeeling reeds werd opgemerkt gelden de 
verg. (6) en (7) algemeen, ook dus wanneer het metaal niet in innerlijk 
evenwicht verkeert. 
Wanneer men vraagt, waarin zich dan, het in innerlijk even- 
wicht zijn, in de verg. (6) en (7) uit, dan is het antwoord, in de 
konstantheid van de concentraties [M 5) en {0$). Is er geen innerlijk 
evenwicht, dan zijn dit niet de evenwichtsconcentraties, doch, niet- 
tegenstaande dit, gelden dan toch de betrekkingen (6) en (7), evenals 
de daaruit afgeleide vergelijking (14). 
Nu onderstellen wij het geval, dat het metaal zóó snel anodisch, 
of op andere wijze, wordt opgelost, dat de reactie 
-I- v6 
niet snel genoeg verloopt om de afgevoerde electronen en metaal- 
ionen aan te vullen, zoodat het metaal armer wordt aan deze beide 
electrische bestanddeelen. Bedenkt men nu, dat de electronen en 
de metaalionen elkaar in het metaal steeds, op een uiterst kleine 
fractie na, electrisch neutraliseeren, dan blijkt uit een nadere be- 
schouwing van betrekking (14) het volgende. 
Stel dat de metaalionen-concentratie in het metaal (M s), w-maal 
zoo klein wordt door anodisch oplossen enz., dan wordt de 
electronen-concentratie (&s), ook n-maal zoo klein, zoodat de teller 
van (14) daardoor ^ v + 1 maal zoo klein zal worden. 
Nemen wij nu verder aan, hetgeen bij een voldoende hoeveelheid 
oplossing veroorloofd is, dat de ionenconcentratie in den koëxistee- 
renden electrolyt (Ml) konstant is, dan zal (6 £f dus n v + '-maal zoo 
klein moeten worden, waaruit blijkt, dat de electronen-concentratie 
in den /coëxisteer enden electrolyt ( 6l ) sterker zal af nemen, dan die 
in hei metaal (Ss). 
Uit verg. 
RT K'mv.(M s ) 
ZA =: in 
vF 
(M L ) 
( 6 ) 
volgt nu, dat wanneer (Jf^) kleiner wordt, terwijl (Ml) konstant blijft, 
