47 
v.F 
en de electronenvergelijking 
m) 
( 22 ) 
A = — In WÉ 
F m 
(23) 
Uit (21) en (22) volgt nu 
of 
Tl 
■^VK^s 1 ')! 
L (Ml) J 
L (Ml) J 
% 
(24) 
K "T- msr 
V 1 A V 2 
(Ml) 
Z'l* ^s ) 1 {M 2 y 
(25) 
M 
Nu zullen wij aannemen, dat K'm j ' 2 zéér groot is t. o. v. K’m h ' of 
m. a. w. dat de ionen zeer véél onedeler zijn dan M ' 2 . 
>- v l-\ v 2 
In dit geval is de breuk 
(MsT 
my 
(Ml ) 1 
zoo buitengewoon groot is. 
zéér groot en veel grooter dan 
daar 
K'h, 
2*\ v l 
W) 
K ,Vl 
v l '\ v 2 
w W ■ f ,, n . • 1 W) u ... ,, 
Wanneer niet zeer klem is, zal altijd zeer groot 
(Mty {Mïy 
positief zijn. Nu kan echter (Ml) niet willekeurig groot zijn, terwijl 
(Ml) wel willekeurig klein kan wezen. 
I • v '2 
Hieruit volgt dat het zéér groot zijn van de breuk 
W) 
wordt 
(Ml! 1 
veroorzaakt door de kleine waarde van (Ml) in het hier onder- 
stelde geval. 
Noemen wij nu de totaalconcentratie der ionen — C, dan zal dus 
practisch Ml = C zijn. 
Men kan dus in dit geval voor (211 schrijven: 
A = 
UT K'm' i- RT 
In 
v, F 
-In (Mè) . 
C vM 
(26) 
Uit deze vergelijking volgt dan, dat, wanneer de totaalionen- 
concentratie C constant is, bii vergrooting van de concentratie van 
het onedele ion, M r , in het metaal, de potentiaalsprong sterker 
negatief, en bij verkleining van deze concentratie sterker positief 
worden zal. 
