00 
Wij herinneren b.v. aan de omzetting van de eene modificatie van 
een stof in de andere. Daar de meest stabiele vorm de kleinste damp- 
spanning heeft en de kleinste oplosbaarheid, is het duidelijk, dat de meta- 
stabiele zich in aanraking met damp of oplossing in de meer stabiele 
zal moeten transformeeren. Dit wil echter niet zeggen, dat deze 
transformatie steeds hoofdzakelijk over den damp of de oplossing 
plaats vindt, integendeel kan men op grond van het bovenafgeleide 
met zekerheid voorspellen, dat deze transformaties, wanneer zij snel 
plaats vinden, niet via den damp of oplossing verloopen ; dit zal 
alleen kunnen gebeuren wanneer de omzetting uiterst langzaam 
plaats vindt. 
Ook bij het oplossen van neerslagen door toevoeging van reagentia 
gebruikt men gewoonlijk de voorstelling, dat het neerslag in oplossing 
gaat, en vervolgens in de waterige oplossing door de toegevoegde 
stof wordt omgezet. Het oplossen van CaC0 3 in HCl b.v. stelt 
men als volgt voor : 
Ca C0, s ^ [Ca Co 3 ^ Ca + C0 3 "] L 
(C0 3 " + 2 H ^ H t CO s ^ H 3 0 + C0,) L 
of het oplossen van Ag Cl in N H 3 door de vergelijkingen: 
Ag Cl s ^i[Ag Cl^Ag + Cl'] L 
(Ag -)- 2NH 3 ^ Ag (A// 3 ) 2 )l 
Deze vergelijkingen dienen echter alleen om te laten zien, dat 
CaC0 3 in HCl, en Ag Cl in NH 3 oplost, en van welke voorstelling 
men' zich daarbij bedienen kan, in verband met de evenwichten die 
in genoemd stelsel kunnen optreden. 
Maar er volgt volstrekt niet uit, dat CaC0 3 werkelijk in hoofdzaak 
langs dezen weg in oplossing gaat. Dit is, in verband met de geringe 
oplosbaarheid van de stof in water, stellig niet het geval, en het 
oplossen zal dus moeten plaats vinden door inwerking van HCl of 
H' op het vaste Ca. C0 3 , en van AIH 3 op het vaste Ag Cl. Hetzelfde 
bezwaar, dat een reactie snel zou verloopen bij een zéér kleine 
concentratie van een der reageerende bestanddeelen is reeds vroeger 
bij de elektrolytische metaalafseheiding uit oplossingen van komplexe 
cyaniden ter sprake gebracht. Haber 1 ) toonde n.1. aan dat, wan- 
neer men de metaalafseheiding in deze gevallen aan een direkte 
ontlading van de elementaire metaalionen wil toeschrijven, de snel- 
heid, waarmee deze zich uit de complexe ionen vormen, buiten- 
gewoon groot zou moeten zijn, véél grooter, dan eenige bekende 
snelheid. Haber neemt daarom aan, dat de metaalafseheiding plaats 
vindt niet door de ontlading van de in zéér geringe hoeveelheid 
i) Z. Elektr. 10 (1904) 433, 773. 
