56 
aanwezige elementaire metaal-ionen, maar doordat de complexe ionen 
M{CN)\, die in groote hoeveelheid aanwezig zijn, een elektron 
opnemen, en zich daarbij splitsen in M en 2 CN\ 
10 . Polarisatie bij de eleetrolytische afscheiding van halogenen, 
zuurstof enz. 
Uit het voorgaande is dus gebleken, dat de ionisatie, of de 
afsplitsing van electronen een proces is, dat in sommige gevallen 
betrekkelijk langzaam verloopt. 
Nu zijn ook bij de electrolytische afscheiding van de halogenen, 
van zuurstof enz. polarisatie-verschijnselen waargenomen, hetgeen 
er op wijst, dat ook hier relatieve vertragingen in het spel zijn. 
De electrolytische afscheiding komt neer op een afsplitsing van 
electronen, zooals de volgende vergelijking aangeeft 
CV Cl + d (40) 
En waar wij nu bij de metalen gedwongen zijn aan te nemen, dat 
de afsplitsing van een electron uit een neutraal atoom betrekkelijk 
langzaam verloopt, ligt het voor de hand aan te nemen, dat de 
afsplitsing van een electron uit een negatief geladen atoom evenmin 
met oneindig groote snelheid verloopt, zoodat ook dit proces bij een 
bepaalde stroomdichtheid relatief vertraagd kan worden. 
De afscheiding van Cl zal n.1., daar de concentratie van de elec- 
tronen in de vloeistof uiterst klein is, practisch uitsluitend aan het 
metaaloppervlak verloopen. We kunnen ons nu voorstellen, dat aan 
het oppervlak van het metaal, dat in evenwicht is met chloor en 
chloorionen, de volgende evenwichten bestaan : 
2Cï^t2Cl + 2 6 
w 
ci. 
Wanneer nu de splitsing van chloorionen in atomen en electronen 
aan het grensvlak metaal-oplossing, boven een zekere stroomdicht- 
heid relatief wordt vertraagd, zal in de grenslaag de concentratie 
der chloorionen te groot zijn, terwijl die der electronen te klein 
zal wezen. 
Dientengevolge zal het metaal een potentiaal vertoonen, die posi- 
tiever is dan de evenwichtspotentiaal. 
OPMERKING. 
Analoge beschouwingen als die op pag. 44, welke hier van een 
metaal in een oplossing van zijn ionen en electronen gegeven zijn, 
