De wijziging, daardoor opgewekt bedroeg hoogstens slechts drie 
slagen per minuut. 
Vermindering van het CaCl 2 gehalte 
had een toename van frequentie tengevolge, die wel klein, maar 
toch constant aanwezig was bij alle proeven. 
Zeer merkwaardig was evenwel, dat vanaf een bepaalde concen- 
tratie bijna altijd (diagr. I) de frequentie niet meer toenam, maar 
daalde en soms vrij sterk. 
Was de concentratie eindelijk gelijk aan nul, dan stond de sinus 
na korter of langer tijd geheel stil. 
Feitelijk hebben de punten der diagrammen bij CaCb = 0% dan ook geen recht 
van bestaan. Daarom zij uitdrukkelijk gezegd, dat ze genoteerd zijn, wanneer de 
contracties nog juist waren te tellen of wanneer de sinus tenminste langen tijd 
met GaGlg vrije vloeistof was doorstroomd. Het laatste geldt ook voor de dia- 
grammen over KG1 (III en IV). 
Aantal contr. 
per min. 
2a 
15. 

— V — 
/j r: 23 
JTfZ l . 
101 i ■ ■ 
o 0.025 ao5 ao?5 ai %oKCl •*: Ü2- 
Diagram III. Invloed van kaliumchloride op de frequentie van den sinus venosus. 
Gehalte aan CaGl 3 6 aq. = 0.01 °/ 0 . 
Aantal contr. 
per min. 
.** 
jr. 6 W 
X’Z6 
Ö 0025 005 0.075 0.1 0.2 Zo/t'# 03 
Diagram IV. Invloed van KG1 op de frequentie van den sinus venosus. Gehalte 
aan CaCb (zonder kristalwater) = 0.01 %. 
Ook werden nog enkele proeven gedaan over onttrekking van 
