26 
ongelijke elasticiteit in verschillende richtingen van de oplossing als 
homogeen geheel ? 
Een soortgelijke vraag is in 1902 gerezen naar aanleiding van 
het verschijnsel van Majorana *), hierop berustende, dat een kolloidale 
oplossing van Fe(0H) 3 in een magnetisch veld dubbelbrekend wordt 
en dichroïsme vertoont. 
Cotton en Mouton 2 ) die dit verschijnsel zeer nauwkeurig hebben 
bestudeerd, komen na uitvoerige bespreking der verschillende moge- 
lijkheden tot de conclusie, dat de verklaring, berustende op de onder- 
stelling van gelijkgerichte, langwerpige, maar isotröpe deeltjes 
niet voldoende is en dat men aan moet nemen, dat de deeltjes zelve 
anisotroop zijn. De opvatting, dat het reeds kleine kristallen zijn, 
achten zij zeer waarschijnlijk. 
Diesselhorst en Freundlich laten zich over deze quaestie niet 
positief uit. Bij de discussie naar aanleiding van eene voordracht 
van laatstgenoemde op de vergadering der Bunsengesellschaft 3 ) kwam 
de vraag sterk op den voorgrond, zonder dat echter overeenstem- 
ming werd bereikt. 
Voor onze opvatting omtrent den amorphen toestand en omtrent 
den aard der kolloidale oplossingen is zij van zeer veel belang. Zij 
raakt voorts de vraag, welke afmeting de deeltjes moeten hebben 
om kristaleigenschappen te vertoonen en of er continuiteit is tusschen 
vrije moleculen en kristallen. 
In dit verband wezen F. en D. reeds op de groote overeenkomst 
welke dit vanadiumoxydsol vertoont met de vloeiende kristallen. 
Volgens de structuurchemische onderzoekingen van Vorlander 4 * ) 
moeten de moleculen van deze anisotrope vloeistoffen een langge- 
rekten vorm hebben. Ook Lehmann 6 ) wijst daarop en Bose 6 ) ver- 
klaart de anisotropie dezer vloeistoffen door aan te nemen, dat de 
langgerekte moleculen zich vereenigen tot zwermen, waarin zij alle 
dezelfde richting hebben. 
Freundlich 7 ) bevredigt ten slotte het meest de aanname, dat ook de 
langgerekte deeltjes van de V 3 0 5 -sol dergelijke zwermen van gelijk- 
gerichte moleculen zouden zijn, die echter nog geen kristallen genoemd 
mogen worden, een middending dus tusschen amorf en kristallijn. 
1 ) Rendiconti Acc. Lincei XI (1902) 1 , 536; XI (1902) 2 , 90. 
2 ) Ann. de chira. et de pliys. (8) 11 , 145, 289 (1907). 
3 ) Zeitschr. f. Electrochem. 22 27 (1916). 
4 ) Bes. d. Deutsch chem. Ges. 40 , 1970 (1907). 
6 ) Die neue Welt der flüssigen Krystalle 1911, 187. 
6 ) Phys. Zeitschr. 9, 708. 
7 ) Z. f. Elektrochem, 22 , 32. 
