22 
het eerste metastabiel is en een lageren evenwichtsdrnk vertoont. Dit 
is in strijd met de begrippen stabiel en metastabiel. 
De latere onderzoekingen van Falcke l ) hebben dan ook deze 
eerste waarnemingen van Schenck en zijn medewerkers slechts ten 
deele bevestigd. Bevestigd werd, dat bij korte inwerking van CO 
op Fe een vast phasenmengsel werd verkregen, dat bij verhitting 
in vacuum hoögere drnkkingen levert dan de massa, die ontstaat bij 
lange inwerking van CO op Fe. De eerste drukkingen bij verschil- 
lende temperaturen gemeten, geven een p-T-lijn die ongeveer 10 a 
15° lager ligt dan de tweede, terwijl deze laatste zeer dicht bij die 
van het evenwicht FeO, Fe, graphiet, gas komt. Omtrent de samen- 
stelling van het gas bleek echter, dat deze in beide gevallen niet 
noemenswaard verschilt en al naar de temperatuur verandert van 
52 tot 61 % CO. 
Bovendien merkt Falcke op, dat het eerste reaetieproduct met 
HC1 duidelijk koolwaterstoffen levert en geen koolstof als rest terug- 
laat, terwijl het ijzer, dat lang met CO gekooid is, weinig of geen kool- 
waterstoffen geeft en veel koolstof teruglaat. Ook Hilpert en Dieck- 
mann 2 ) vonden, dat bij verhitting van ijzeroxyd in een kooloxydstroom 
bij temperaturen van 720 tot 800°, vrije koolstof eerst optrad, nadat 
het preparaat ongeveer 6 % C, opgenomen had (Fe 3 C heeft 6,6 °/ 0 
C.) en geheel gereduceerd was. 
Zeer waarschijnlijk komt het mij daarom voor, dat de hoogere 
drukkingen, gegeven door het kort gekooide ijzer, betrekking hebben 
op het metastabiele evenwicht Y (FeO, Fe, F S C, gas) en de lagere op 
het evenwicht III (FeO, Fe, koolstof, gas). 
De projectie van de vier- p kas enlijnen op het T-x-vlak. 
De verandering van de verhouding CO : C0 2 met de temperatuur ' 
Fig. 9. 
b 1. c. 
3 ) Ber. d Deutsch. chem. Ges. 48, 1281. 
