20 
heeft, daalt bij 880°, waar het bestaansgebied van 0-ijzer eindigt, 
tot 0. Al naar het thermisch effect Qvn van de reactie tusschen 
de verschillende phasen van het evenwicht VII : 
(x + Fe -f CC X ^ — FeCy -f xFeO 
dat bij kleine waarden van y (dicht bij 880°) negatief is, dit ook is 
bij grootere waarden van y (lage temperatuur), dan wel dan posi- 
tief wordt, zal de p-T- lijn Vil naar hoogere temperatuur steeds een 
dalend verloop hebben of tusschen 700° en 880° een maximum 
bereiken 0- 
Van het evenwicht VI, voorgesteld door de reactie 
x FeO -J- (1 + x y) C x FeCy -f- COx -f Qvi 
zal de reactiewarmte wel steeds negatief zijn 2 ). In verband daarmee 
is de p- 1 -lijn van VI voortdurend stijgend. 
Ook de lijn VIII, aangevend het evenwicht tusschen Fe 3 C, FeC y , 
FeO en gas, heeft een dergelijk verloop als VI. 
De geheele p-T - projectie wordt nu als in fig. 8 aangegeven. 
De lijnen III, VI en VII 
komen samen in het quin- 
tuplepunt O, waar even- 
wicht is tusschen de phasen 
Fe, FeOy, C, FeO en gas. 
Behalve deze 3 lijnen 
komen daar ook nog samen 
de lijnen voor 2 andere 
mono variante evenwicbten 
n.1. 
IX tusschen de phasen Fe, FeO y , C en gas 
en X „ „ „ Fe, FeC y , C, FeO 
Daar deze ternaire evenwichten ondergeschikt zijn aan het binaire 
evenwicht tusschen Fe, FeÜ y en C en dit zeer weinig verandert 
met den druk, zullen ook de evenwichten IX en X nagenoeg onaf- 
hankelijk van den druk zijn. 
P Wij verwaarloozen hierbij den overgang -ijzer ,7-ijzer bij 780°. De lijn VII 
bestaat dus feitelijk uit 2 deelen, één, betrekking hebbende op het evenwicht met 
a-ijzer en één, betrekking hebbende. op /?-ijzer. 
3 ) De vormingswarmte van FeO is ongeveer 67,3 [Baur en Glaessner, Z. 
pliys. Gh. 43, 368 (1903)], van GO 29,3 en van C0 2 97,0 caloriën. De vormings- 
warmte van FeGy zal, waar y steeds zeer klein is, slechts gering, wezen. Verwaar- 
loozen wij haar, dan wordt Qyj = —67,3a: + 29,3 (2 — x) -f- 97,0 (x — 1) = ( — 38,4 -j- 
-f 0,4a:) cal., d i., waar x tusschen 1 en 2 inligt, ongeveer —38 cal. 
