16 
De projectie van de ruimteisotherm op het x-vlak wordt dan als in 
fig. 4 aangegeven. 
Na de 2 monovariante evenwichten I en II volgt nu VI tusschen 
FeO, C en de met C verzadigde vaste oplossing a. Daarna komt 
het divariante evenwicht tusschen FeO, de onverzadigde vaste op- 
lossingen en de gasphase. Het koolstofgehalte van de onverzadigde 
oplossingen kan varieeren van a tot 0. Stellen wij de empirische 
samenstelling van deze oplossingen voor door de formule FeC y , dan 
geldt voor de divariante evenwichten tusschen FeO, FeC y en gas 
de reactie : 
h. FeO -j- (l+2y)CO ^ FeC y -f- (l-f\V)C0 2 . 
Voor dit evenwicht bestaat de betrekking: 
P 1 ^ 
— TH — ' — TT — , • P >J =■ /constant, 
p'+y (\ — xY+y 
CO* 
als x het deel CO in het gasmengsel van CO -f- C0 2 aangeeft. 
i 
(-2 
X V 
^1 — x) y 
Dus 
De graphische voorstelling van deze betrekking is weer een soort- 
gelijke kromme als lijn e, en wel — daar y gewoonlijk klein zal 
1 
zijn, dus — groot — van zeer hoogen graad. 
De grenzen waartusschen y varieeren kan is eenerzijds die 
de verzadigde oplossing a, anderzijds 0. 
van 
