15 
lijnen plaais grijpen en daaruit de phasen vinden, die in de verschil- 
lende velden van tig. 3 stabiel zijn. 
Daaruit blijkt, dat de koolstof alleen stabiel is met gasmengsels 
uit liet gebied A, rechts van d; links van d reageert zij met het 
koolzuur onder CO-vorming, totdat de samenstelling van het gas 
zóóver gewijzigd is, dat zij door een punt van de lijn d kan worden 
aangegeven. 
Verder is in het gebied E alleen Fe 2 0 3 stabiel, in D Fe 3 0 4 , in C 
FeO en in B Fe. 
In het punt V komen de 3 lijnen c, f en e samen en scheiden 
zij van elkaar 3 gebieden, een eerste, A x , waar Fe 8 C stabiel zou zijn, 
een tweede, A 2 , waar Fe en een derde, A s , waar FeO stabiel zou 
zijn. De lijn e zou daardoor alleen stabiel zijd vanaf V naar het 
gebied van hoogere drukkingen, de lijnen c en ƒ alleen vanaf V 
naar lagere drukkingen. 
Deze evenwichten om het punt V heen zijn echter alle metastabiel 
t.o.v. de koolstof, omdat alle CO-concentraties rechts van d meta- 
stabiel zijn. Boven de lijn d zijn alleen de vaste phasen Fe.,0 3 , 
Fe 3 0 4 , FeO of Fe naast C stabiel en is de gasphase metastabiel. 
Gaan wij nu uit van een mengsel van Fe 2 0 3 en C van de totaal- 
samenstelling q (zie tig. 2), dan zal wanneer wij bij constante tem- 
peratuur den druk daarboven verminderen, gas van de samenstelling 
ƒ ontstaan, wanneer de druk / (zie fig. 3) bereikt wordt. Zuigt men 
dit gas weg, dan blijft het monovariante evenwicht T behouden, 
zoolang nog Fe 2 0 3 aanwezig is. De samenstelling van ijzeroxyd- 
koolstof-mengsel verandert daarbij van q tot r (zie fig. 2). Is alle 
Fe 2 0 3 op, dan verandert de druk van het divariante evenwicht 
Fe 3 0 4 , O, gas volgens de lijn I — II, tot bij dezen laatsten druk de 
reduktie tot FeO begint, en, als verder gas onttrokken wordt, de 
druk constant blijft ; de samenstelling van het vaste-phasen-mengsel 
verandert daarbij van r naar s. Vervolgens wijzigt deze zich bij het 
monovariante evenwicht lil van s naar t , zoodat een mengsel van 
Fe en FeO overblijft. Ware het aanvangsmengsel q wat C-rijker 
geweest, dan zou aan het einde Fe -f- C overgebleven kunnen zijn. 
Omgekeerd zal door inwerking van een gasmengsel van CO -f- C0 2 
op Fe, dit gas, bij voldoenden druk, worden opgenomen onder af- 
splitsing van C en vorming van ijzeroxyden en achtereenvolgens de 
evenwichten 111, II en I kunnen worden bereikt. 
De isotherm voor temperaturen tusschen 880° en J100° C. 
Bij deze temperaturen vormt ijzer met koolstof vaste oplossingen, 
martensiet, waarvan het C-gehalte varieert van 0 tot ongeveer 2 c / 0 - 
