3 
Physiologie. — De Heer Zwaardemaker spreekt over : „Specifieke 
reukkracht en ocloroscopisch lading sv er schijnsel in homologe 
reeksen .” 
In de zitting van 25 Maart 1916 werd uiteengezet hoe alle echte 
reukstoffen de eigenschap hebben aan den nevel, die ontstaal 
door versproeiing eener waterige oplossing onder een over- 
druk van 2 atmospheren, een overmaat van positieve lading te 
geven. De daarbij behoorende, negatieve lading bevindt zich in de 
lucht. In tegenstelling hiermee geven zuiver water a ) en waterige 
oplossingen van zouten, niet riekende zuren, suikers, ureum en der- 
gelijke, op dezelfde wijze versproeid, een nevel, die beide ladingen 
bevat en in het geval van de zouten blijft bevatten. Een scherm, 
den nevelstroom in den weg gezet, vangt in het geval van de reuk- 
stoffen een zeer sterke lading op, in dat van de genoemde, niet rie- 
kende vloeistoffen tenzij onder opzettelijke omstandigheden, waarbij 
ook watervalelectriciteit ontstaat, geen lading. Eerst, wanneer men 
met het scherm óf den, bij die gelegenheid geïsoleerden, versproeier 
sterk nadert óf de lucht, waarin de versproeiing plaats heeft, opzet- 
telijk ioniseert (door een elektrisch veld b.v.) verschijnt in het laatste 
geval ook op het op afstand geplaatste scherm een lading eeniger- 
rnate identiek aan die, welke spontaan ontstaan zou zijn, indien 
men het water in den geaarden versproeier met reukstof, zij het 
ook in haast onmerkbare hoeveelheid, had bezwangerd. 
Dit odoroscopisch 1 ad ings verschijnsel werd door mij in verband 
gebracht met : 
9 De versproeiing van zuiver water geeft, volgens proeven in 1898 door P. Lenard 
genomen, bij schuin naar boven gerichten versproeier een positief geladen regen. 
Het bedrag der lading was per gram verstoven water 7.10— 1° coulomb. (P. Lenard, 
ü. Wasserfallelektricitat, Ann. d. Physik (4). Bd. 47, 1915, p. 479). Eve’s water- 
versluiver gaf slechts aan een opzettelijk geladen electrometer duidelijk electriciteit 
af en wel van beiderlei teeken, negatief tot in overmaat (A. S. Eve, Ionization by 
spraying, Phil. Mag. (6) Vol. 14 p. 382 1907). Eerst J. C. Pomeroy ving weder 
de positief geladen druppels op, terwijl de negatieve electriciteit in de lucht achter- 
bleef (Phys Rev. Vol. 27 p. 492, 1908). Het trekt de aandacht, dat hij ook weder 
den versproeier boven het opvangbakje plaatste. In al die gevallen ging het echter 
om zeer kleine, moeilijk aantoonbare hoeveelheden electriciteit (A. Becker, Jabrb. 
d. Radioaktiv. u. Elektronik, Bd. IX, 1912, p.' 791. De electroscoop (model Exner), 
die in mijne proeven werd gebruikt, was weinig gevoelig. De aluminiumblaadjes 
hadden de gewone breedte, maar waren eenigszins kort gehouden. Zij sloegen bij 
lading met 220 Volt 10 schaaldeelen eener millimeterschaal uit. De ladingen, die 
door de reukstofnevels worden veroorzaakt brachten in weinige oogenblikken zeer 
veel grootere, ja maximale uitslagen teweeg. Zij waren van de orde van 100.10- 9 10 
coulomb per gram verstoven oplossing, alles bij geaarden versproeier. 
1 * 
