64 
Diagram V. 
Vermindering van het NaCl-gehalte onder 
gelijkhouden van de osmotische drukking 
door rietsuiker. Invloed op de frequentie. 
Gehalte aan CaGE 6 aq = 0,01 %. 
30. 
Aantal contr. 
per min. __ ^ 
► 
25 . 
20 - 
/ T '' ' 
i 
15 
o ai a z o,3 %jraC£ 0 iS a< 
5 
Diagram VI. 
Vermindering van het NaGl-gehalte onder 
gelijkhouden van de osmotische drukking 
door rietsuiker. Invloed op de frequentie. 
Gehalteg aan CaCl 2 (zonder kristalwater) 
’ ' - 0 , 01 %. 
Jkfd'dVJViVdV'AE;''' f r- J'- /MV\NiVJG\NN\M 
-f_ -- r I — r ‘ 
Fig. 4. Invloed van NaGl. Bij R overgang van NaCl 0,1 % tot NaCl 0,8%. 
Effect na 5'. Bij T van dezelfde proef overgang van NaCl 0,3% tot 
gewone Ringer. Effect na 5'. Tijd aangegeven' in halve minuten. 
proeven. Bij onttrekking nam ik in beide proeven een toename en 
bij terugkeer naar de oorspronkelijke hoeveelheid NaCl een afname 
waar. 
Verhooging van de osmotische drukking door rietsuiker en ureum. 
Glucose werd bij voorbaat uitgesloten, omdat het te zeer specifiek 
op het hart werkt. Rietsuiker heeft deze werking volgens de meeste 
schrijvers niet, en ureum werd genomen, omdat deze stof volgens 
Lussana in tegenstelling met andere weefsels, voor het hart wel 
osmotisch actief is. 
Vergelijkt men de diagrammen VII en VIII dan ziet men evenwel 
het groote verschil: rietsuiker doet de frequentie afnemen; ureum 
verandert ze niet in het minst. Om absoluut zeker te zijn hebben 
we nog op éénzelfden sinus achtereenvolgens rietsuiker en ureum 
v 
lateu inwerken (N°. 28) en weer was het resultaat hetzelfde. 
