82 
uitgewerkte theorie omtrent de afleiding der vertebraten van everte- 
b raten (1913, a, b). De eerste grondgedachte dezer theorie is, dat 
de ongewervelde voorouders der vertebraten onder de anneliden te 
zoeken zijn — gelijk reeds voor een halve eeuw door Dohrn, Semper, 
en na hen door vele anderen verdedigd werd — en dat de over- 
gang op deze wijze te denken is, dat het stornodaeum der anneliden 
tol de medullairbuis der chordaten werd. Daar deze laatste onder- 
stelling stout genoeg is, om — ik gevoelde het van den aanvang 
af — de reputatie van hem, die haar waagt uit te spreken, in som- 
miger oog in gevaar te brengen, deed het mij veel genoegen, te 
vinden, dat niemand minder dan de ontdekker van den canalis 
neurentericus, Kowalewsky, reeds in 1877 een dergelijke onderstelling 
opperde, zij het in minder scherp omschreven vorm, toen hij, in 
een discussie over de homologie van het zenuwstelsel bij wormen 
en chordaten het volgende neerschreef: „Die sonderbare Bildung 
des Nervensystems bei den Embryonen vieler Wirbelthiere (Am- 
phioxus, Amphibien, Store, Plagiostomen), bei denen Darm- und 
Nervenrohr ein zusammenhangendes Rolir darstellen, lasst uns ver- 
muthen, dass vieJleicht solche Thierformen existirten odeiv auch 
existiren, welche ein dem Nervenrohr der Wirbelthiere homologes 
Rolir besitzen, obgleich dasselbe eine andere Function erfüllt, dass 
es z. B. ein Tlieil des Darmcanals sei”. 
De tweede grondgedachte der door mij opgestelde theorie was 
deze, dat, terwijl bij Amphioxus aldus de geheele medullairbuis aan 
het stornodaeum der anneliden homoloog te achten is, bij de cranioten 
het praechordale deel der hersenplaat uit de z.g. „Schedelplatte” der 
annelidenlarve, der trochophora, ontstaan te denken is, door annexatie 
van deze laatste door de medullairbuis, Zonder op de verschillende 
argumenten, door mij voor deze tweede onderstelling aangevoerd, 
in te gaan, wil ik er thans alleen aan herinneren, hoe ik er reeds 
vroeger op gewezen heb, dat er voor haar langs experimenteelen 
weg een soort bewijs of wel proef op de som zou zijn te leveren. 
In het midden van de „Scheitel platte” toch bevindt zich de animale 
pool van het ei, gekenmerkt, doordat daar de uitstooting der pool- 
lichaampjes plaats had en de beide eerste klievingsgroeven elkaar 
sneden. Een dergelijke betrekking laat zich nu ook tusschen hersen- 
plaat en animale pool bij de vertebraten verwachten, waar het lot 
van de animale pool zich niet met zoo groote zekerheid vervolgen 
laat, daar de poollichaampjes er niet blijven zitten en de klieving 
niet van dien aard is, dat men een bepaald punt in het oog zou 
kunnen houden. Prikproeven moesten hier uitkomst brengen. 
Is de hersenplaat der Cranioten werkelijk aan de „Scheitelplatte” 
