85 
ook hier vlak voor den voorpunt van den aanleg van het embryo 
teruggevonden. Dit pleit dus wel voor het algemeen voorkomen 
van een dergelijke betrekking tusschen animale pool en hersenplaat 
bij eranioten. Niet onvermeld mag hier intusschen blijven, dat 
Helen Dean King (1902) bij Bufo en Eycleshymer (1 902) bij Necturus 
uit dergelijke prikproeven de conclusie meenen te moeten trekken, 
dat hier de animale pool een eindweegs vóór de dwarse hersenplooi 
komt te liggen, en dat de laatste zelfs halfweg animale pool en 
ei-aequator optreedt. Zóó overtuigend zijn intuschen de door beiden 
aangevoerde proeven, naar mij voorkomt, nog niet, dat men de 
hoop zou moeten opgeven, dat ook deze vormen bij nader onder- 
zoek geen uitzondering zullen blijken te zijn. Verdere onderzoekingen 
blijven intusschen gewenscht. 
Behalve op de animale pool werden door mij in het achtcellig 
stadium nu ook merkjes aangebracht op andere kruispunten van 
klievingslijnen, met name op de vier kruispunten van de aequato- 
riale klievingsgroeve, die, gelijk uit Fig. 1 blijkt,, een aanzienlijk 
eind boven den ei-aequator ligt, met de beide meridionale. Wij willen 
deze punten met de letters b, c en d aanduiden, waarbij b aan die 
zijde ligt, waar het witte veld van den onderkant van het ei het 
verst omhoog reikt, en welke wij als de dorsale zijde moeten aan- 
duiden. Daartegenover, dus aan de ventrale zijde, moge dan c liggen, 
terwijl met d de beide zijdelingsche kruispunten aangegeven kunnen 
worden. Het gelukte mij niet, een merkje ook aan de vegetatieve 
pool aan te brengen, zonder dat terstond een omvangrijk extraovaat 
optrad. Steeds was aan elk ei slechts één merkje aanwezig. Wel 
werden door mij aan sommige eieren op 2 of zelfs 3 der boven- 
genoemde punten merkjes aangebracht, maar van deze eieren kon 
ik tot mijn spijt geen enkel tot het optreden der medullairplaat ver- 
volgen, zonder dat alle, of alle merkjes op één na, loslieten. Steeds 
werden eieren uitgezocht, die in het achtcellig stadium een zoo regel- 
matig mogelijk beeld opleverden, zonder groote „Brechungsfurchen” 
aan de kruispunten, en waarbij het hoogsle punt van het witte veld 
juist door een der beide meridionale klievingsvlakken doorsneden 
werd, zoodat aangenomen mocht worden, dat het eerste klievings- 
vlak met het mediaanvlak van het bevruchte ei samenviel (zie hier- 
over later). 
Door de gemerkte eieren van tijd tol tijd met het teekenprisma 
af te beelden, kreeg ik meerdere serieën, die ons bijv. omtrent het 
optreden en voortschuiven der blastoporusranden nauwkeurig kunnen 
onderrichten. Hieromtrent toch heerschen onder verschillende onder- 
zoekers tot in den jongsten tijd de meest uiteenloopende meeningen. 
