97 
Wanneer niet nauwkeurig wordt nagegaan, waar en hoe de fissura 
simialis ontstaat, zal het wel steeds een onvruchtbaar werk blijven, 
te discuteeren of onder de zoo talrijke groeven en spleten op het 
achtergedeelte der menschelijke hersenen er een gevonden kan wor- 
den, welke op een lijn zou zijn te stellen met de aapspleet bij de 
primaten. 
In mijn verhandeling over het ontstaan dezer groeve 4 ) en de ver- 
houding er van tot de overgangswindingen 5 ), zette ik uiteen : 
a. dat de aapspleet een niet constante groeve is, 
b. dat ze in het foetale leven gevormd wordt, nadat de andere 
groeven reeds aanwezig zijn, 
c. dat ze bij dezelfde aapsoort steeds ongeveer op dezelfde plaats 
gevormd wordt, 
d. dat ze bij verschillende aapsoorten op verschillende plaatsen 
gevormd kan worden, 
e. dat de kenmerken, welke haar doen onderkennen van de 
andere groeven, bij de verschillende aapsoorten, geheel verschillend 
kunnen zijn. 
Wil men dus nagaan, of bij den rnensch een aapspleet aanwezig 
is, dan dient met de bovenstaande resultaten rekening te worden 
gehouden. 
Bij semnopitheci toonde ik aan, dat zich allereerst de groeven op 
de hersenoppervlak te vormen en dat eerst daarna, wanneer er meer- 
dere groei van het occipitale gedeelte mocht ontstaan, een inknik- 
king veroorzaakt wordt, welke als het begin van de aapspleet is te 
beschouwen. 
De vraag is nu, of bij menschen dezelfde verhouding mag wor- 
den verwacht. 
Wanneer ik niet verder dan ongeveer een halve eeuw terugga, 
dan wees Eckeu 6 ) er met nadruk op, dat in de 9« maand van het 
foetale leven zich reeds alle hoofdgroeven en hoofdwindingen gevormd 
hebben, doch dat de nevengroeven en neven windingen nog voor een 
groot gedeelte ontbreken (bl. 222 sub 14). Mocht er dus een aap- 
spleet gevormd worden, dan zal deze, als zijnde een belangrijke 
groeve, tijdens het foetale leven gevormd worden. 
Geheel tot de zelfde slotsom kwam Retsius 7 ), welke eraan toe- 
voegde (bl. 27), dat bij een voldoend aantal exemplaren uit deze 
foetale periode, men alle variaties vinden kan, welke aan de hersen- 
oppervlakte van volwassen menschen voorkomen. Ook deze uitspraak 
wijst er dus op, dat ingeval er een aapspleet mocht zijn, deze in 
het foetale leven aangetoond moet kunnen worden. 
Dit bovenstaande komt geheel overeen met wat bij apen gevonden 
7 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXV. A°. 1916/] 7. 
