133 
Dit leidt ons tot de studie van den invloed der hartsystolen op 
den inbond der longen. Dit onderwerp heb ik bizonderlijk bij eene 
andere soort spin kunnen onderzoeken, die doorschijnende tegumen- 
ten bezit en waarbij men eenige bewegingen van de inwendige 
organen rechtstreeks kan waarnemen. 
Bij Pholcus phalangioides neemt men dergelijke bewegingen en 
vormveranderingen van het achterlijf waar, als bij Epeira ; maar 
Fig. 2. Pholcus phalangioïdes. De linker long en de omgevende streek van 
terzijde gezien: men ziet door de tegumenten de long, de peripulmonaire bloed- 
lacune, de longader {u). P, pericardiale ruimte; v, bovenwand van het vestibulum 
der long; Z, onderste lamelle der long; g, genitale opening d" ; d, achterste deel 
van den cephalothorax. 
deze zijn nog ingewikkelder, doordat de tegumenten buigzamer zijn 
en de plaatselijke veranderingen van den inwendigen druk beter volgen; 
ik zal ze toch voor het oogenblik niet verder beschrijven. 
Bij rechtstreeksehe waarneming kan men zich overtuigen, dat de 
samentrekking van het hart eene daling van den bloeddruk in de 
pericardiaal holte en in de longader teweegbrengt: men ziet de 
lappen van de „lever”, die deze bloedruimten omgeven, bij elke 
systole naar binnen springen en dat met een des te snelleren stoot, 
naarmate dat het beschouwde punt nader bij het werkzaamste deel 
van het hart ligt. 
Deze daling van den druk is ook in de groote bloedlacune, waarin 
de long ligt, door hetzelfde verschijnsel merkbaar; er bestaat dus 
eene zuiging van het bloed uit de peripulmonaire lacune naar de 
