134 
longader en ook, wat voor het ademen van belang is, uit de laeunen 
van de longlamellen : men kan zelfs met eene gepaste belichting 
zien, dat de bloedlichaampjes, als eene systole plaats vindt, zich 
plotseling van deze lamellen verwijderen. Door deze zuiging ver- 
mindert de dikte van de lamellen, en men ziet het lamellencomplex 
bij elke systole op elkaar gedrukt worden (over ongeveer 7 25 van 
zijne dikte); daar de lamellen aan het einde der systole door elas- 
ticiteit hun vroegere volume herkrijgen, schijnt de witte massa te 
spelen als een harmonica, waarvan eene zijwand vastgehecht zou zijn. 
Zoo begrijpt men den bloedsomloop in de longen: hij is een 
gevolg, niet van een algemeene samentrekking der pilaarcellen van 
de lamellen, waaraan men, met Mac Leod, een eigen contractiliteit 
wilde toeschrijven, maar een passief gevolg van de hartsystole en 
van de rekbaarheid der bestanddeelen. 
De in- en de uitademing kunnen ook op dezelfde wijze uit deze 
verschijnselen verklaard worden. De bloeddruk van de peripul- 
monaire lacune, die steeds grooter is dan de dampkringsdruk, houdt 
de luchtruimten van de longen en de cuticulaire voortbrengels der 
lamellen en van het vestibulum samengeperst. Door de verande- 
ringen van dezen druk, veroorzaakt door de hartslagen, worden de 
luchtruimten afwisselend kleiner en grooter: zoo is de veerkracht 
van de cuticulaire voortbrengsels der lamellen de middellijke factor 
van de luchtbewegingen in de longen. 
Ik moet toch er bijvoegen, dat men in bizondere omstandigheden 
enkele belangrijkere in- en uitademingsbewegingen waarnemen kan, 
die door de werking van lichaamsspieren en van een bizonder 
spiertje van het vestibulum teweeggebracht worden; deze zal ik 
later bespreken. 
Natuurkunde. — De Heer Zeeman biedt eene mededeeling aan : 
„ Directe optische meting van de axiale snelheid in den toestel 
voor de proef van Fizeau.” 
Indien men de absolute waarden van de verplaatsingen der inter- 
ferentiestrepen, zooals die door mij voor verschillende kleuren bij 
de proef van Fizeau zijn waargenomen, wil vergelijken met de 
theoretische waarden, moet men de grootte van de axiale snelheid 
in de buizen waardoor het water stroomt, kennen. Die axiale snel- 
heid heb ik afgeleid uit de gemiddelde snelheid met behulp van een 
numerieken coëfficiënt ff, die de verhouding van gemiddelde tot 
