170 
7. Beschouwen wij nu het geval, dat (p voortdurend nul is, d.i. 
dat het stoffelijk punt zich steeds op denzelfden straal beweegt. Wij 
besluiten gemakkelijk uit (13) (wij zullen dit later nog aantoonen 
in het algemeen, d.i. als cp =)= 0 is) dat het stoffelijk punt bol r = a 
nooit bereikt. Noemen wij 
kortweg snelheid en versnelling, dan geeft (13) ons voor de snelheid 
de formule 
\l-A+A 
(18) 
en (16) voor de versnelling 
Substitueeren wij (18) in (19) dan verkrijgen wij 
a 
r 
(19) 
( 20 ) 
Uit (19) volgt, dat de versnelling naar grootte en zin alleen 
afhangt van den stand en de snelheid van het stoffelijk punt, onaf- 
hankelijk van den zin dier snelheid. De constante A is nooit negatief 
(daar L 0 is). Ligt A tusschen 0 en 1 (ook A = 1), dan is 
volgens (18) elke waarde van r mogelijk. Wij hebben dan te doen 
met een punt, dat naar het oneindige toegaat of er vandaan komt. 
Volgens (20) wordt bij die beweging de versnelling eenmaal nul, 
indien 2 A — 1 )> 0, d.i. i | is, en wel voor 
2Aa 
2 A — 1 ’ 
voor grootere r is de versnelling naar binnen gericht (aantrekking), 
voor kleiner r naar buiten (afstooting). De versnelling is dan nul 
op drie plaatsen, nl. r = a, r* = 2^4«/(^l — 1) en r — go. In het eerste 
interval is er afstooting, in het tweede aantrekking; binnen elk der 
intervallen is een extreem. Is ^4^>1, dan kan volgens (18) r niet 
grooter zijn dan Aa/(A — 1). De beweging is dan die van een punt, 
dat zich eerst van het centrum verwijdert en voor r = Aa/(A — 1) 
omkeert. De waarde r — 2Aa/(2A — 1), waarvoor de versnelling 
nul wordt, is kleiner dan Aa/(A — 1). Bij het opstijgen (waarbij 
eerst afstooting) wordt voor r = 2Aa/(2A~ 1) de versnelling nul, 
