215 
Aardkunde. — De Heer Molengraaff doet eene mededeeling, 
getiteld : Het probleem der koraaleilanden en de isostasie. 
De vraag naar de verklaring van het ontstaan van koraaleilanden 
(barrière-riffen en atollen) is in den laatsten tijd op nieuw aan de 
orde gesteld door de beschouwingen van Daly l ) en van Davis 2 ). 
Het is van algemeene bekendheid, dat volgens de theorie van 
Darwin aanzienlijke daling van den bodem over uitgestrekte gebieden 
een der noodzakelijke voorwaarden is voor het ontstaan van barrière- 
riffen en atollen. Terwijl Darwin’s theorie zich, althans in haar 
hoofdbeginsel, schitterend heeft kunnen handhaven tegenover de 
talrijke en veelzijdige bedenkingen, die vooral na de Challenger- 
expeditie tegen haar zijn ingébracht, bleef altijd de groote crustale 
daling die zij eischt haar zwakste punt, dat het minst algemeene 
instemming kon wegdragen. 
Darwin 3 ) spreekt uitdrukkelijk van daling van den zeebodem, 
waarop zich de koraalvormingen, barrière-riffen en atollen, ver- 
heffen. dus van ware daling van den vasten bodem. Deze ware 
daling is zeer aanzienlijk ; Darwin en later Dana 4 ) nemen in ver- 
band met hun theorie der koraaleilanden aan, dat vermoedelijk 
sinds tertiairen tijd, in den Paeifïschen oceaan alleen, een gebied, 
15,000,000 K.M. 2 tot 30,000,000 K.M 2 in uitgestrektheid, 1000 tot 
1600 M. gedaald is. 
Dalingen van dergelijke beteekenis van een deel der aardkost van 
zulk een uitgestrektheid zijn, hoewel niet ondenkbaar, toch niet 
zeer aannemelijk 5 ). Zij zijn een onderwerp van debat gebleven en 
1) R. A. Daly. Pleistocene glaciation and the coral reef problem. Amer. Journ. 
of Science 4, XXX, p. 297, 1910, en The glacial-control theory of coral reefs. 
Proc. of the Amer. Acad. of Arts and Sciences 51 , p. 157, 1915. 
2 ) W. M. Davis. A Shaler memorial study of coral reefs. Amer. Journ. of 
Science 4, XL p. 223, 1915. 
3 ) Ch. Darwin. On the structure and distribution of coral reets. Chapter V and VI. 
4 ) J. D. Dana. Manual of Geology. Vierde, laatste editie 1896, p. 350. 
5 ) Opgemerkt moge worden, dat voor het grootste, centrale gedeelte van den 
Paeifïschen Oceaan al wat tot nu toe omtrent het relief van den bodem bekend 
is, er op wijst, dat deze dalingen, zoo zij hebben plaats gehad, niet zouden zijn 
gecompenseerd door rijzingen van een min ot meer aequivalent bedrag van gebie- 
den van vergelijkbare grootte, daar immers de atollen en eilanden met barrière- 
riffen in dien oceaan op eenigszins verheven strooken schijnen te staan, omgeven 
door nog diepere bekkens. Men raadplege hierbij : Max Groll. Tiefenkarten der 
Oceane. Veröff. des Inst. für Meereskunde. NF. A. 2. 1912. Een niet-gecom- 
penseerde daling van zulk een aanzienlijk deel van den Paeifïschen oceaan sinds 
tertiairen tijd zou een schijnbare algemeene rijzing van alle continenten gerekend 
naar hun tegenwoordige grootte — ten gevolge gehad hebben van ongeveer 120 M., 
15 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXV. A°. 1916/17. 
