446 
D 1 = 0,8631 + 0,3110 X 1,586 (0,5193— 0,5006) = 0,8697. 
Hieruit volgt A : D x = 16,11 en dus v x — 71,88 . 10~ 5 . 
Voor den factor f x — bk : v x vindt men dan verder: 
A — 1,586 
0,793 
1 1 X 0,5006 
1,793 /x 
1,586 (1-0,221) = 1,235. 
Voor bk berekent men dus 88,8.10~ 5 , terwijl direct uit Tk en 
pk gevonden werd 86 . 10~ 5 . 
Tenslotte hebben wij voor het product f x p x \ 
/ lf r 1 = 1,235 X 1,998 = 2,47. . 
b. Phosphor. Uit de benaderde formule volgt voor 2y uit 
= 968° abs. de waarde 2,182, zoodat 7 = 1,091 wordt. Met 
T t1 = 44°, 1 C. = 317,2 abs. voor de geele phosphorus (Smits en 
de Leeuw, 1911) vindt men dus, daar dan in x = 0,3277 is : 
A = 2,182 
1.091 
2.091 
X 0,3277 
= 2,182(1— 0,171) = 1, 809. 
Dit alles heeft betrekking op den geelen (witten) phosphor, welke 
volgens Smits c.s. een metastabiele voortzetting is van den vloeibaren 
phosphor beneden 589°, 5 (het smeltpunt van den rooden phosphorus). 
Daar dit laatste punt voor de berekening te hoog ligt (de dampdruk 
is er reeds 43,1 atm.), en de dichtheid D x er volkomen onbekend is, 
zoo hebben wij het smeltpunt van den geelen phosphorus als uit- 
gangspunt verkozen. 
Voor de dichtheid van den geelen phosphorus is gevonden 1,82 bij 
0 ’ C. (Jolibois, 1910), dus zal met den (lineairen) uitzettingscoëfficient 
0,0001278 (tusschen '16° en 42° C. volgens Kopp) bij 44° gevonden 
worden D x — 1,79. Dus wordt A D x = 17,34 en v x = 77,37 . 10 -5 . 
Voor bk vinden wij derhalve 140,0 . 10~ 5 , terwijl gevonden is uit 
Tk en pk de waarde 134 . 10~ 5 , en de theoretische waarde 140 . 10~ 5 
bedraagt. 
Wat het product fgi 1 betreft, dit wordt voorden geelen phosphorus: 
Al*i = 1,809 X 3,053 = 5,52. 
Voor den rooclen phosphorus, waar g x = 968,1 : 862,6 = 1,122 en 
m l — 0,8913, en dus f x — 2,182 (1 — 0,465) = 1,167 is, wordt 
/>, = 1,167 X 1,122 = 1,31. 
Er bestaat dus een groot verschil in deze waarden bij de beide 
phosphorusmodiücaties, wat in hoofdzaak veroorzaakt wordt door 
den verschillenden moleculairtoestand bij de beide tripelpunten. Inder- 
daad wordt aan de roode phosphorus een hoogere polymerisatie- 
graad toegekend dan aan de geele phosphorus (P 4 ) — waarschijnlijk 
aanzienlijk hooger dan P 8 (Schenck). 
