477 
tf’ai’s, en levert bij differentiatie naar die veranderlijken de grootheden 
ip a b op. Zij kan dus ook als eene homogene quadratische functie van 
deze laatste worden opgevat. Men vindt uit (35), (29) en (32) 1 ,1915 
L — | ^ ( pqrs ) (g P r g<) s — g^gP*) xp pq ifVs . . . (69) 
Men kan nu ook naar de g ah> s differentieeren, terwijl men niet 
de rprti’s, maar de grootheden \p a i constant houdt, en wel is 
Het laatste dezer differentiaalquotienten bestaat volgens (69) uit 
twee deelen, waarvan men het eerste verkrijgt door alleen den factor 
v — g te differentieeren en het tweede door dezen factor als constant 
te beschouwen. 
Bij de berekening van het eerste deel kan men gebruik maken 
van de betrekking 
Ülog(V—g) 
dgac 
gac 
(70) 
en voor het tweede deel vindt men 
h \/ —g 2 (pq) gPI ip ap ip cq . 
Ten gevolge van een en ander worden (67) en (68), als men van 
(32) 1915 gebruik maakt, 
2 iq) tycqXpcq 4- (a) Ipallpa'c' — 2h, 
a = |=c 
-S iq) Xpcq Xpbq + 2(o)xpa b Xpa’r' — 0 . 
a=\=r 
Hieraan is inderdaad voldaan. Om zich, ervan te overtuigen moet 
men zich herinneren dat t[’ art = 0, xp aa = 0, xpb a = — en x p^ a — 
— xpab is; bovendien moet men de beteekenis van (§11) 1915) 
en (35) 1915 in aanmerking nemen. 
§ 43. Op vrij wel dezelfde wijze kan men het gravitatieveld 
behandelen, dat door een stelsel incohaerente stoffelijke punten 
wordt voortgebracht; de grootheden w a en u a . (§ § 4 en 5, 1915) 
spelen daarbij een dergelijke rol als in het voorgaande xp ab en ip ab . 
Om een algemeener geval te beschouwen kan men aannemen dat 
tusschen de stoffelijke punfen, die wij ons als onderling gelijk voor- 
stellen, zoodanige „moleculaire krachten” werken, dat men in de 
gewone mechanica aan het stelsel een alleen van de dichtheid 
afhankelijke potentieele energie zou toekennen. Daaraan zal het 
q De grootheden y ah in die vergelijking zijn dezelfde die nu g ah heeten. 
