#00 
(1) 
— 1 o o o 
0 -r * 2 0 0 / 
o o-i o i ' 
ooo +r' 
Transformeeren wij deze tot een coördinaten-systeem, waarin de 
aarde roteert, door een nieuwe variabel & = xk — a>t in te voeren, 
dan worden de g'y : 
—1000 i 
0 — ?’ 2 0 — ? ,2 co 
0 0—1 o 
0 — r 2 o> O -4-1 
2 ‘ 
r co 
\ 
(2) 
Nu blijkt dat (1) de waargenomen verschijnselen aan de opper- 
vlakte der aarde niet weergeeft, doch (2) wel (afgezien van de aan- 
trekking der aarde die wij verwaarloozen), mits men voor co de 
geschikte waarde kiest. Deze waarde noemen wij de omwentelings- 
snelheid der aarde. 
Ten opzichte van het coördinaten-systeem (2) heeft de aarde echter 
geen aswenteling, en men zou dus de waarden (1) verwachten. De 
g\ 4 en de tweede term in g' i4 moeten dus door uitwendige massa’s 
worden voortgebracht x ). 
Deze redeneering is echter fout. 
Wij zullen hier alleen g 24 beschouwen. De differentiaal-vergelijking 
voor deze grootheid is, als men de massa der aarde verwaarloost 
(of alleen het veld buiten de aarde beschouwt) 
d\j 2 2 
'24 
dr 
9 
24 
0, 
waarvan de algemeene oplossing is 
L 
9 2 4 — ki r ‘ + 
r 
waar k : en k a integratie constanten zijn. De vergelijking zooais zij 
hier gegeven is, is eigenlijk niet exact, daar zij veronderstelt dat g 24 
klein blijft, en als k l van O verschilt is dit niet zoo. Het blijkt 
echter dat ook aan de exacte vergelijking 2 ) voldaan wordt door 
........ (3) 
9 
k r 2 
d Het is duidelijk dat met Newton’s gravitatie theorie geen massa’s dit kunnen 
doen. De hypothese sluit dus in zich een verandering van de wet van Newton. 
Misschien zal het met Einstein’s theorie wel mogelijk zijn iictieve massa’s te 
vinden die het gewenschte effect hebben De bekende vaste sterren kunnen echter 
daartoe niet dienen. 
2 ) De tweede term is wel klein, ook voor groote r, doch heeft in de strenge 
oplossing een minder eenvoudigen vorm Zij behoeft hier niet verder beschouwd 
te worden, daar zij van de orde is van de massa der aarde. 
