529 
in G gelijk O is geworden, daar in dat punt xq = xs is. De koncen- 
tratiebreuk neemt nu weer stijgende positieve waarde aan, wordt 
in H 1, daar in dit punt xq — Xl is en zal dus weldra weer een 
waarde bereiken, waardoor weer 
XS—X q _ Qqs 
as — as Qls 
wij zijn dan in het minimum T. Immers, let men nu op de Tx- 
tiguur tusschen k en cl, dan ziet men gemakkelijk in, dat na de 
doorkruising van G- en L -\ ak in h xs-—xq sneller toeneemt in 
(negatieve) waarde, dan xs — xl; de koncentratiebreuk blijft dus eerst 
stijgen, maar in dd' verschillen xl en xq gewoonlijk niet veel 
meer x ), daar ze beide zeer nabij de B - as liggen. Derhalve is de waarde 
van de koncentratiebreuk weer gaan dalen, waarbij noodwendig 
weer eens aan de betrekking (3) moet worden voldaan, waardoor 
liet maximum r l\ optreedt. Voor het optreden van het minimum 
r l\ en het tweede maximum r l\ is dus de doorkruising bij H , het 
optreden van een minimumdruk in de /Vdoorsneden van het stelsel, 
vereischte * 2 ). 
4 In het stelsel Br-J nu treden ook twee maxima en een mini- 
mum op, maar in dit stelsel wordt noch xs =■ xl, noch xs = xg noch 
xl = xg bij eenige temperatuur, zooals de bepalingen van smelt- 
en kooklijn door Meerum Terwogt 3 ) hebben uitgewezen. Slechts 
vertoonen de verschillen xs — xg en xs — xl een toenadering tot 0 
en die is voldoende om het optreden 
*.> •' tbr bv> - ■ • mrntvmvnRrHnvu jm ww’u mm. 
der drie markante punten te veroor- 
zaken. Men : behoeft daartoe slechts 
tig. 3 te beschouwen, die de verhou- 
dingen in het stelsel Br-J in PT en 
Tlr- figuur schetsmatig weergeeft. 
Beginnende in Oa zal de waarde 
van de concentratiebreuk 
weer aanvankelijk toenemen 
as—a q 
as- 
en 
-■xl 
zal 
kunnen worden, waardoor dan het 
] ) Veel minder, dan in fig. 2 geteekend is. 
2 ) Het is intusschen duidelijk, dat deze verhouding noodzakelijk maar niet 
afdoende is. Immers bovendien moet nog voorbij H de concentratiebreuk de ver- 
houding der . kalorische grootheden bereiken. (Zie overigens hieromtrent de geci- 
teerde verhandelingen). 
s ) Diss. A’dam 1904. en Zeitschr. f. anorgan. Chem. 47, 208 (1905). 
