532 
Fig. 5. 
Bij een systeem van liet type Br-J is de afwijking van unair ge- 
drag nog veel grooter. Doordat er nergens twee pliasen gelijk van 
samenstelling worden, ontbreken de raaklijnen aan de driephasenlijn, 
trouwens alle lijnen voor quasi-unair even- 
wicht verdubbelen zich tot twee strook- 
grenzen. In Fig. 5 ziet men voor x = 0.50 
de P7 7 -doorsnede, die dus het P7-toe- 
standsdiagram voor de verbinding JBr 
aangeeft en gemakkelijk uit de ruiinte- 
figuur (vgl. fig. 5 der derde mededeelingj 
of uit tig. 3 is af te leiden. Zij is slechts 
een mogelijke konfiguratie, men zal bij de 
afleiding bemerken, dat de onderlinge verhoudingen der koncentraties 
van koëxisteerende pliasen over de gedaante dier figuur beslissen. 
De doorsnede van lagere temperatuur vervolgend, doorsnijdt men 
allereerst het gebied S + G. In punt 1 treft de doorsnede voor het 
eerst de driephasenstrook en wel in de lijn, die de samenstelling 
der mengkristallen aangeeft. In punt 2 is de vloeistoftak bereikt, 
terwijl de damptak natuurlijk pas bij veel hoogere temperatuur 
(punt 3) bereikt wordt (als #£ = 0.50 is op de driephasenlijn), de 
driephasenlijn is dan zeker al het minimum r l\ voorbij. 
Uit deze figuur is gemakkelijk te zien, hoe weinig het gedrag 
van het mengsel x = 0.50 meer aan een enkelvoudige stof doet 
denken. Het is toch duidelijk uit deze figuur, hoe niet alleen alle 
scherpe grenzen weggevallen zijn, maar hoe eigenaardige retrograde 
versdijnsels (tusschen 7\ en 3) hier de verhoudingen kompliceeren. 
Rechtstreeksche stoechio metrische kriteria bestaan voor zulk een 
verbinding niet meer, slechts uil den algemeenen samenhang der 
verschijnselen is ze te herkennen. l ) 
6. Het ligt niet in de bedoeling hier het beloop der driephasenlijn 
in alle mogelijke systemen met mengkristalvorming na te gaan, maar 
het is toch van belang eenige aandacht te wijden aan een geval 
van optreden van maximum of minimum in de doorsneden der 
ruimtefiguur. 
In fig. 5 is het geval geteekend, dat in de Tx doorsneden een 
maximum optreedt voor het evenwicht S — L, niet echter voor het 
evenwicht L — G. Zulk een maximum is vaak een dubbelzinnigheid : 
representeert het een verbinding of niet? Nadere bespreking dezer 
vraag zij tot een volgende verhandeling uitgesteld, maar in dit ver- 
b Vgl. H. R. Kruvt, Algemeene Theorie en bizondere Ervaring (Amsterdam 
1916). 
