533 
band is het van belang de driephasenlijn van dit systeemtype te kennen. 
In fig. 6 ziet men hoe, beginnend in 
Oa, de driephasenlijn stijgt, de koncen- 
tratiebreuk in (2) immers heeft een 
positieve waarde ; deze stijgt en kan 
de waarde bereiken, waarbij aan (3) 
voldaan is, het maximum T treedt dan 
op. De teller van verg. (2) krijgt nu 
een negatieve waarde. Daar straks 
XL — xs zal worden stijgt de koncentra- 
tiebreuk zeer sterk en, voordat xl = xs 
wordt, zal de noemer in verg. (2) nul 
, , dP 
worden, zoodat 
dT 
punt R), waarna 
dT 
qd wordt (het 
= xs, 
wat punt F representeert. Dit punt F is in vele opzichten verge- 
lijkbaar met het gelijknamige punt in fig. 2, ook hier zal een lijn 
FK voor quasi-unaire smeltverschijnselen optreden (,, lijn der maxima” 
op de smeltlijnen bij verschillende drukwaarden), punt F zou men 
dus het ,, minimum quasi-unaire smeltpunt’' van het systeem kunnen 
noemen. Daar vanaf F xs — xl een negatieve waarde heeft, terwijl 
xs — xq positief blijft, zullen teller en noemer in verg. (1) ook vanaf 
F beide negatief zijn, een verder optreden van maximum of minimum 
is dus uitgesloten (vgl. § 2 laatste alinea). Slechts iiidien er gelijk- 
wording van phasen plaats heeft, wat een minimum in de Pr-figuur 
van S — G resp. G — L evenwichten involveert, dan zouden verdere 
merkwaardige punten mogelijk zijn, een „maximum quasi-unair 
sublimatiepunt”, een minimum en een maximum op de driephasen- 
lijn enz. 
Het verloop dezer lijnen herinnert sterk aan dat bij een verbin- 
ding zonder mengkristal vorming, een aanwijzing voor het bestaan 
eener verbinding levert deze konfiguratie ons echter niet. Integendeel 
een eventueele verkleining der waarde xg — xl, die in § 4 zulk een 
belangrijk gevolg had, doet zich hier niet markant op de driephasen- 
lijn herkennen, zelfs niet eens een nul worden van die grootheid in 
een maxiinumdruk ; alleen xg—xl in een minimum zou de lijn 
wijzigen, maar de interpretatie zou nog niet eens ondubbelzinnig zijn. 
7 . Nog dient met een enkel woord teruggekomen op een systeem 
van het type d- en /-carvoxim, waarvan in de vorige verhandeling 
sprake was. Na de bespreking in de voorafgaande § G zal het 
