550 
ving van het innerlijke evenwicht, niet met een verandering van 
kristalvorm verbonden is. 
Deze nieuwe gegevens maakten het noodig de ontworpen figuren 
van het pseudo- en van het unaire stelsel eenigszins te veranderen. 
Op deze wijze gedwongen nog eens over het probleem kwikjodide 
na te denken, vond ik, dat de oplossing per slot van rekening 
uiterst eenvoudig is. 
Een van de bijzonderheden, die het stelsel HgJ 3 vertoont is deze, 
dat, zooals gezegd, bij het tripelpunt vast — vloeistof — damp de samen- 
stelling van de vaste stof tusschen die van den damp en de vloeistof 
inligt en de vloeistof het rijkst is aan den komponent, die in de 
vaste roode modificatie het sterkst is vertegenwoordigd. Dit is een 
ligging, waaraan wij niet gewend zijn, hoewel zij ongetwijfeld meer 
voorkomt, en daaraan moet het worden toegeschreven dat niet direct 
aan een andere oplossing is gedacht, die alle voordeelen bezit van 
de vroegere, terwijl de bezwaren, die tegen de eerste oplossing kon- 
den worden ingebracht hier geheel verdwenen zijn. 
Beginnen wij met de eenvoudigste voorstelling, dan nemen wij de 
T, a’-doorsnede der ruimtefiguren overeenkomstig een konstanten druk 
en wel een zoodanigen, dat evenwichten met damp niet kunnen 
voorkomen. Er zijn nu twee moeilijkheden. De eerste, die ik hier 
bespreken wil is deze, dat de T, .r-doorsnede de gedaante heeft van 
de figuur, die in Fig. 1 in dunne lijnen is aangegeven. De pseudo- 
komponenten a HgJ 3 en ƒ? HgJ 2 geven dus mengkristallen, doch de 
menging is beperkt, en een kontinue overgang tusschen mengkristallen 
van een verschillend kristalsysteem heeft dus nergens plaats. De 
ligging van het unaire stelsel in deze doorsnede is aangegeven door 
zware lijnen, zoodat de samenhang tusschen het pseudo-binaire en 
het unaire systeem onmiddellijk duidelijk is. 
Het innerlijk evenwicht in de tretragonale roode modificatie wordt 
beneden het overgangspunt aangegeven door de lijn Het 
innerlijk evenwicht in rhombische modificatie, die tusschen 127° en 
255,5° van geel kontinu in oranje overgaat, wordt aangegeven door 
de lijn S 2 S. Deze lijn buigt betrekkelijk dicht onder het smeltpunt 
zéér merkbaar naar rechts, hetgeen zegt, dat het unaire mengkristal 
bij temperatuursverhooging rijker wordt aan den /?-pseudokomponent. 
Op ’t oogenblik, dat het kwikjodide smelt, ligt zij in samenstelling 
tusschen die van de gele en de roode modificatie bij de overgangs- 
temperatuur in. 
De gevormde vloeistof L is zéér rijk aan den /^-komponent, het- 
geen klopt met het feit, dat de vloeistof donkerrood is. Het innerlijk 
evenwicht in de vloeistofphase boven het smeltpunt is aangeduid 
