551 
met de lijn LL 1 . Welke richting deze lijn heeft is niet met zeker- 
heid aan te geven. 
De mogelijkheid van het optreden van roode mengkristallen boven 
het overgangspunt door plotseling afkoelen van HgJ 2 van bv. 240° 
tot 130° is ook uit deze figuur on middellijk in te zien, evenals de 
directe vorming der roode modificatie door plotselinge afkoeling van 
gesmolten HgJ 2 in een mengsel van kooldioxyde en alcohol. 
Dit is voldoende om in te zien, dat deze figuur ons volkomen 
rekenschap geeft van de waargenomen verschijnselen. Om nu ook 
de verschijnselen te kunnen verklaren, die zich kunnen voordoen 
bij aanwezigheid van dampvormig HgJ 2 , dienen wij ook de T 2 x- 
projectie der driephasenstrooken van het pseudosysteem aan te geven 
en daarbij komt nu de eenigszins ongewone ligging van het systeem 
HgJ 2 voor den dag, 
De damp, die in het tripelpunt met de oranje vaste phase en de 
donkerroode vloeistof koëxisteert is lichtgeel gekleurd. De damp is 
dus het rijkst aan den pseudokomponent «HgJ 2 en dientengevolge 
liggen de damplijnen in het pseudosysteem, zooals deze in tig. 2 
zijn aangegeven. Dit is inderdaad een ongewone ligging, welke echter 
ongetwijfeld meer zal voorkomen. De damplijnen van het unaire 
stelsel zijn, evenals de lijnen voor de vaste phasen en die voor de 
vloeistof, aangegeven met zware lijnen. Hoe de richting der damp- 
lijnen en der vloeistoflijn in het unaire stelsel is, kan nog niet met 
zekerheid worden gezegd, doch is hier ook van zéér ondergeschikt 
belang. i) 2 ) 
Wisten wij, dat f?HgJ 2 een polymeer van «HgJ 2 was, dan zou de 
lijn voor het innerlijk evenwicht in den damp naar hoogere tempe- 
ratuur naar links loopen, doch dat dit geval zich zou voordoen lijkt 
niet waarschijnlijk, daar, zooals gezegd, de vloeistof bij de tripel- 
puntstemperatuur rijker aan den /3-komponent is dan de koëxistee- 
rende vaste phase. Het aannemen van een isomerie schijnt dus meer 
voor de hand te liggen. Dit is echter een kwestie, die eerst in de 
toekomst zal kunnen worden uitgemaakt. Voor ’t oogenblik kunnen 
wij tevreden zijn een voorstelling gevonden te hebben, die de waar- 
genomen verschijnselen op uiterst eenvoudige en plausibele wijze 
verklaart. 
Ik heb er in deze mededeeling op gewezen, dat er twee mogelijk- 
heden bestaan, waarvan tot hier slechts de eerste is ter sprake 
i) De damplijnen ag en bg van het pseudostelsel moeten elkaar in g zoo snijden, 
dat de metastabiele verlengingen, niet zooals hier geteekend is binnen, doch buiten 
elkaar vallen. In dit geval komt het punt G' ook juist op het verlengde van de 
lijn G^G te liggen. 
